"Kaznodzieja" Camilla Lackberg

To druga część sagi kryminalnej, której bohaterka jest Erika Falck. Akcja powieści toczy się w małym miasteczku Fjallbacka, którego senną atmosferę pogłębia tym razem niemiłosierny upał.

Erika, pisarka, która zamieszkała w domu swoich zmarłych rodziców wspólnie z przystojnym Patrikiem Hedstromem, policjantem o umyśle bardzo wnikliwym, analitycznym, a przy tym niesamowicie pracowitym. Erika i Patrik oczekują dziecka, spędzają sobie miło czas( Patrik jest na urlopie), gdy mały chłopiec bardzo wczesnym rankiem odkrywa w pobliskim lesie nagie zwłoki kobiety.

Koniec urlopu. Patrik, mimo że nie jest szefem tutejszej policji przejmuje obowiązki i dowodzi akcja. Nie jest to zbyt proste, bo niektórym policjantom z większym stażem nie chce się pracować i słuchać młodszego kolegi.

Sprawa się komplikuje, gdy okazuje się, że dziewczyna została ułożona przez mordercę na kościach innych kobiet zaginionych przed 30 laty.

Wówczas podejrzanym był członek syn "uzdrowiciela" Hulta, człowieka, który wzbogacił się na naiwności ludzkiej, wmawiając swoim wielbicielom, ze moc uzdrawiania posiadają jego mali synowie.

Znalezione zwłoki dziewczyny były w ten sam sposób okaleczone, jak te sprzed lat. Jednak ówczesny podejrzany już nie żyje, więc kto to zrobił?

W trakcie śledztwa zaginęły jeszcze dwie inne dziewczyny. Policja ściga się z czasem i mordercą.Sprawy się komplikują, nici się rwą ....

A prawda jest jeszcze gorsza, niż wydawało się na początku.

To główny wątek, intrygujący i wciągający.

A co robi Erika, która tak dzielnie pomagała Patrikowi w rozwiązywaniu zagadki "Księżniczki z lodu"? Otóż Erika siedzi w domu i się strasznie nudzi. Jest w mocno zaawansowanej ciąży i bardzo cierpi z powodu upałów panujących w Szwecji tego lata. Poza tym martwi się siostrą, która wyzwoliła się z więzów męża - tyrana i wpadła w sidła jakiego nieodpowiedzialnego bawidamka. Poza tym przyjmuje gości, którzy wpadają przejazdem, a siedzą przez wiele dni i każą się obsługiwać jak lordowie. Jest tam wiele śmiesznych scen, które trochę rozjaśniają podły nastrój wywołany morderstwami.

Książka mimo że wciągająca podobała mi się średnio. Uważam, że lepsza jest pierwsza część sagi, o której pisałam wcześniej. Tam wszystkie postaci są zywsze, a i otoczenie, czyli miejsce akcji bliższe. 

Ciekawa jestem jak będzie w następnych tomach.

Lackberg Camilla : Kaznodzieja. Warszawa: Czarna Owca, 2011, 438s. 

"Księżniczka z lodu" Camilla Lackberg

 

"Międzynarodowa nagroda Grand Prix de Litterature Policiere dla najlepszej powieści kryminalnej 2008 roku !" ( z okładki)

Jest to piersza część sagi napisanej przez Camillę Lackberg.

Akcja toczy się w małym, spokojnym miasteczku Fjallbacka na zachodnim wybrzeżu Szwecji. Przyjeżdża tam, po tragicznej śmierci rodziców, pisarka Erika Falck. Chce dokończyć swoja powieść i uporządkować sprawy rodziców. Przebywanie w domu rodzinnym, który ma swoją historię, a jej samej przypomina szczęśliwe dzieciństwo, uspokaja ją i motywuje do pracy. Erika lubi spacerować i właśnie podczas jednej z takich przechadzek  zostaje wciągnięta w sam środek drastycznych wydarzeń.W pewnym domu odkrywa wspólnie dozorcą ciało Alexandry Wijkner. Wszystko wskazuje , że denatka popełniła samobójstwo. Znaleziono ja w wannie z pociętymi żyłami. Rodzice Alexandry nie wierzą, że sama targnęła się na życie. Wkrótce okazuje się, że ofiara była w ciąży i bardzo cieszyła sie z tego faktu.

Po dokładniejszym zbadaniu śladów policja odrzuca tezę samobójstwa. 

Erika, która w dzieciństwie uwielbiała Alexandrę, dziewczynę nieco wyniosłą i wybierającą towarzystwo. Przez pewien okres były nierozłącznymi przyjaciółkami. Gdy Alexandra skończyła 12 lat rodzice nagle postanowili o wyjeździe z Fjallbacka. Tak się drogi dziewczynek rozeszły.

Teraz, po 20 latach Erika i jej szkolny kolega Patrik Hedstrom, który jest obecnie policjantem, usiłują rozwiązać zagadkę.

Dość szybko ustalają, że śmierć Alex może mieć związek z mroczną przeszłością.

Co dziś łączyło piękną i wyniosłą Alexandrę z byłym szkolnym kolegą Nilssonem, artystą malarzem zapijającym się na umór? Dlaczego Alex nie chciała rozmawiać o swojej młodszej siostrze i jaką skrywała tajemnicę przed swoim mężem, który ją ubóstwiał ? Kto był ojcem nienarodzonego dziecka? Wreszcie kim są Lorenzowie i dlaczego pani Lorentz przyszła na stypę po pogrzebie Alex do jej rodziców i cały wieczór rozmawiała tylko z siostrą zmarłej?

Pytania się mnożą dosłownie podczas czytania. Nic nie jest tak, jak się na początku wydawało. Książka właściwie do końca trzyma czytelnika w niepewności. Kto zabił i dlaczego?

Dużym walorem tej powieści jest opis postaci, są one wyraziste, takie z krwi i kości. Zresztą klimat też jest świetnie oddany. Można wiele dowiedzieć się o zwyczajach, przyzwyczajeniach Szwedów mieszkających na prowincji.

Lackberg Camilla : Księżniczka z lodu. Warszawa : Czarna Owca, 2009, 427 s.