Zdecydowałam, że podzielę się wrażeniami z obu tomów równocześnie.
Wstrzymywałam się z czytaniem pierwszego tomu, aby nie czekać zbyt długo na tom drugi.
No cóż, dołączam się do dużej grupy wielbicieli "Cukierni..."
Jest w tej powieści coś takiego, ze nie pozwala odejść od siebie zbyt daleko, mnie trzymała na bardzo krótkim pasku, bo nawet obiad gotowałam ( no, mieszałam w garach ) jedna ręką, a w drugiej trzymałam książkę. Udało się, rodzina dostała obiad ( nieprzypalony), książka cała i czysta, a ja szczęśliwa, do momentu, aż dotarłam nagle do 428 strony i ku mojemu zaskoczeniu ukazał mi się napis " koniec części drugiej", a przecież zostało jeszcze ponad 30 stron ?!!! Po prostu zapomniałam o bogatej galerii postaci i kalendarium, które autorka umieściła na końcu, a do których raz po raz zaglądałam.
O czym jest książka pisało już wiele osób, więc ja tak po krótce. Jest to saga o rodzie Zajezierskich, żyjących na przełomie XIX i XX wieku w Zajezierzycach pod Płockiem. Przewija się tam wiele postaci, ale pierwszoplanową rolę odgrywają tu kobiety, zarówno te, które pochodzą z rodu, jak i te, które w jakiś sposób są spowinowacone, te, których los mocno się splótł z Zajezierskimi.
W drugim tomie poznajemy odgałęzienie rodu - Cieślaków, chociaż z nieprawego łoża, to jednak rodzina.
I tu autorka przenosi nas do miedzy wojennej Warszawy z teatrami, kabaretami, światkiem aktorów. Czytając spaceruje się po ulicach stolicy, zachodzi do lokali.Pani Małgorzata Gutowska - Adamczyk przedstawia ówczesną Warszawę i jej atmosferę w tak precyzyjny sposób, że słychać śpiew Giny, dominującej bohaterki, przeżywa się jej problemy. To jest coś niesamowitego.
Okres współczesny jest nieco mniej wyeksponowany, Iga współczesna studentka, potomkini rodu Cieślaków, usiłuje dalej rozwikłać tajemnice rodowego pierścienia Zajezierskich, który został znaleziony podczas prac na rynku w Gutowie.Jest wiele tajemnic, wiele prawd do odkrycia. Wyjaśni się to wszystko w trzeciej części, na którą, o zgrozo! przyjdzie nam czekać rok ( jesień 2011).
Urzekła mnie postać Giny Weyen, siostrzenicy Adrianny Zajezierskiej, międzywojennej aktorki kabaretowej, teatralnej i filmowej. Jej postawa kobiety mocno stąpającej po ziemi, ale mającej swoje marzenia, które realizuje z żelazną konsekwencją pokazuje, że uporem i ciężką pracą można dojść do celu i zrealizować siebie.
Wcałej postaci wystę puje wiele silnych kobiet i nasuwa mi się takie stwierdzenie, że gdyby nie one to ród Zajezierskich nie przetrwałby do dzisiejszych czasów.
Z całego serca polecam przeczytanie i ... zakochanie się w tych książkach.
Gutowska - Adamczyk Małgorzata : Cukiernia po Amorem. Część pierwsza : Zajezierscy. Warszawa 2010
Gutowska - Adamczyk Małgorzata : Cukiernia po Amorem. Część druga : Cieślakowie. Warszawa 2010
">
