RSS
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mankell Henning. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Mankell Henning. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 21 stycznia 2014

"Mózg Kennedy'ego" Henning Makell

Książkę przeczytałam jakiś czas temu, ale ciągle mnie nurtują pytania : Ile prawdy znają rodzice dorosłego dziecka, gdy ono znajduje się daleko od nich?
Ile zła człowiek może wyrządzić w świecie ludzi słabszych nie ponosząc za to konsekwencji?
Louise Cantor jest archeologiem specjalizującym się w starożytnej Grecji. Wykopaliska to jest jej życie, cel i wydaje się, ze dla nikogo i niczego nie porzuciłaby swojego świata.
Właśnie wybiera się na konferencję do Sztokholmu. Cieszy się bardzo, bo będzie miała okazję spotkać się ze swoim jedynakiem Henrykiem, którego wychowywała sama, po tym, gdy mąż wyszedł z domu i więcej nie wrócił.
Henryk jest dorosłym mężczyzną, który mieszka w małym mieszkanku, gdzieś na obrzezach miasta. 
Louise doznaje szoku, który trudno sobie wyobrazić, gdy znajduje ciało nieżyjącego syna w łóżku. Policja stwierdza udana próbę samobójczą i zamyka sprawę. Matka nie wierzy, że jej jedyne dziecko dobrowolnie rozstało się z tym światem.
Gdy mija pierwszy szok Louis zauważa drobiazgi, które nie pasują do całości np. Fakt, ze Henryk miał na sobie piżamę, podczas gdy zawsze spał nagi.
Psychicznym wsparciem dla kobiety jest jej ojciec, ale on nie pomoże dotrzeć do prawdy. Potrzebuje kogoś innego. Z wielka desperacja postanawia odszukać eks męża i wspólnymi siłami usiłują rozwiązać tajemnicę śmierci syna.
Bohaterka wędruje śladami syna i z wielkim bólem odkrywa, że Henryk miał swoje tajemnice, wiódł jakby podwójne życie i to ono najprawdopodobniej było przyczyną śmierci. Kto i dlaczego zabił? To pytania, które obsesyjnie wręcz prześladują zrozpaczona matkę. Poszukiwania zaprowadzą ja do państw Europy aż w końcu zawiodą do Afryki, gdzie toczy się bezustanne wykorzystywanie słabych, biednych tubylców. Louis odkrywa prawdę, ale przez to sama narażona jest na niebezpieczeństwo. Nie dba o to, bo serce matki przepełnione jest tak ogromnym bólem, że jest jej obojętne co się z nią stanie.
Pisarstwo Mankella jest zawsze na najwyższym poziomie. Ta powieść to nie kryminał, to powieść psychologiczna z wątkiem kryminalnym. Również powieść o rasizmie, prześladowaniach i o niemocy małych wobec tych, którzy maja władzę , bo maja pieniądze.
Jak zwykle niesamowita dbałość o szczegóły, mistrzostwo językowe ( wydaje mi się, ze ukłon należy się również tłumaczce).
Powieść warta przeczytania, chociaż dość trudna w odbiorze. A dlaczego taki tytuł? Tą metaforą Mankell zmusza czytelnika do myślenia.
POLECAM !!!

Mankell Henning : Mózg Kennedy'ego. Warszawa : W.A.B., 2013, 410s.

piątek, 30 grudnia 2011

"Mężczyzna, który się uśmiechał" Henning Mankell

To moje pierwsze spotkanie z Kurtem Wallanderem i Henningiem Mankellem.
Zaintrygowała mnie ilustracja na okładce, taka inna i jak się okazało taka przewrotna.
Inspektora policji szwedzkiej znam tylko z kilku odcinków serialu telewizyjnego, który mnie nie "wciągnął". Obejrzałam przypadkiem.
W tej powieści Kurt Wallander przebywa na bardzo długim zwolnieniu lekarskim po przebytym załamaniu nerwowym. Odpoczywa z dala od zgiełku dużego miasta, gdy niespodziewanie odwiedza go jego dawny przyjaciel Sten Torstensson, który podważa orzeczenie śledczych na temat śmierci jego ojca, który rzekomo zginął w wypadku samochodowym.
Parę dni później zostaje zastrzelony również Sten Torstensson.
Wówczas Kurt decyduje o powrocie do pracy w policji i podejmuje się prowadzenia śledztwa.
Fabuła powieści jest tak skonstruowana, że czytelnik posiada dużo większą wiedzę, niż prowadzący śledztwo. Wiemy doskonale kto stoi za kolejnymi morderswami, wybuchami bomb, kto śledzi każdy krok Kurta.
Fabuła rozwija się, napięcie rośnie, przeczucie Wallandera jest takie samo jak wiedza czytelnika. Za tym wszystkim stoi potentat finansowy, człowiek o nieposzlakowanej opinii, który się uśmiecha. Jaki jest ten uśmiech? Dla jednych może wydawać się miły, serdeczny, ale czy taki jest? Wallander nie lubi tego uśmiechu i postanawia "zetrzeć go z tej twarzy".
Wydawać by się mogło, że to prosta fabuła, ale smaczek tej powieści wcale nie kryje się w głównym wątku. Kryje się w sferze psychicznej, rozterkach głownego bohatera i charakterystyce poszczególnych postaci, a jest ich wiele i każda z nich żywa, z krwi i kości.
Z tego też właśnie powodu jest to powieść dla osób o mocnych nerwach.
To na pewno nie jest moje ostatnie spotkanie z twórczością Henninga Mankella. Bardzo jestem ciekawa innych powieści tego autora, których bohaterem nie jest Kurt Wallander.

Mankell Henning : Mężczyzna, który się uśmiechał. Warszawa: W.A.B., 2007, 388s.