To moje drugie spotkanie z Eberhartem Mock'iem i jego śledztwem. Tym razem Marek Krajewski przenosi go do przedwojennego Lwowa. Niemiecki policjant współpracuje z polski komisarzem Edwardem Popielskim. Obaj wybitni fachowcy w swojej dziedzinie są w zbliżonym do siebie wieku, mają podobne upodobania do alkoholu, przygód z prostytutkami, są bardzo niecierpliwi, nie lubią za bardzo swoich zwierzchników.
Połączyło ich śledztwo w sprawie okaleczania i mordowania dziewic.
Akcja toczy się w Breslau ( Wrocław), trochę w Katowicach, ale 3/4 czasu spędzamy we Lwowie.
Autor wiedzie nas po uliczkach przedwojennego miasta, słychać śpiewną mowę lwowian, gdy przenosimy się do Katowic słychać gwarę śląską.
Podobnie jak w "Dżumie w Breslau" autor wykazuje się doskonałą znajomością dawnego miasta, uliczek z dawnymi nazwami. Czasami ciężko się połapać w topografii terenu, ale na szczęście bardzo pomocny jest słowniczek z nazwami ulic zamieszczony na końcu książki, podobnie jak zrozumienie lwowiaków.
Akcja toczy się wartko, duet Popielski i Mock zaprzyjaźniają się ze sobą, obdarzają się wzajemnie zaufaniem, a jest ono tym bardziej potrzebne, że dużą rolę w powieści ogrywa 17-letnia córka Popielskiego Rita, która w pewnym momencie znika z oczu ojca, a odnajduje się po ponad pół roku w bardzo nieprzyjemnych dla komisarza okolicznościach.
Dość powiedzieć, że obaj policjanci nie przebierają w środkach, aby doprowadzić śledztwo do końca i winnych, w tym tytułowego Minotaura ukarać i to nie koniecznie w sali sądowej.
Książka warta polecenia dla osób lubiących kryminały i jak usłyszałam w mojej bibliotece "Krajewskiego trzeba przeczytać"
Jeśli miałabym tę książkę ocenić w skali 1-6, to dałabym 4,5
Krajewski Marek : Głowa Minotaura.Warszawa : WAB, 2009 347s.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą do poczytania. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą do poczytania. Pokaż wszystkie posty
sobota, 31 lipca 2010
"Głowa Minotaura" Marek Krajewski
Etykiety:
do poczytania,
Krajewski Marek,
kryminał,
literatura polska
wtorek, 13 lipca 2010
"Pamiętnik pisany miłością" James Patterson
Oj, jakże zaskoczył mnie James Patterson, autor Łasicy, przy której drżałam ze strachu i przeżywałam poszukiwania seryjnego mordercy. A tu proszę, mała, bo zaledwie liczącą 206 stron książeczka, a na każdej stronie taka dawka miłości, że aż serce rośnie.Na ostatniej stronie oładki wydawca napisał, że jest to książka głównie adresowana do kobiet.
Jest to jednak stereotypowe myślenie : miłość = kobiety.
A książka jest piękna, napisana w formie listów młodej matki do jej maleńkiego dziecka.
Opowiada ona o wielkim szczęściu jakie ją spotkało, gdy na drodze stanął Matt - ojciec dziecka i jej mąż.
Ta młoda rodzina bardzo się kochała, oboje wiedzieli i widzieli w sobie najwyższe wartości, szanowali się nawzajem i nieziemsko kochali.
Jest tam wiele prawd przekazanych bardzo prostym językiem, między innymi ta :
"wyobraź sobie,że życie jest grą, podczas której żonglujesz pięcioma piłeczkami. Są to : praca, rodzina, zdrowie, przyjaciele i uczciwość. Przez cały czas starasz się utrzymać je wszystkie w powietrzu. Nagle pewnego dnia dochodzisz do wniosku, ze praca to piłka z gumy. Nawet jeśli ją upuścisz, odbije się i wróci. Pozostałe cztery - rodzina, zdrowie, przyjaciele i uczciwość - zostały wykonane ze szkła. Gdy któraś z nich upadnie, nieodwracalnie porysuje się, pęknie lub, co gorsza, może się nawet rozbić. Dopiero, gdy człowiek zrozumie naukę płynącą z opowiastki o pięciu piłeczkach, może zacząć pracować nad zachowaniem w życiu niezbędnej równowagi"
Czyż nie powinni poznać tej opowiastki nasi partnerzy życiowi? I ustawić inaczej swoje priorytety ?
Dlatego uważam, że ta książka jest nie tylko dla nas, ale i dla facetów.
Polecam jako sposób na oderwanie się od szarej rzeczywistości, ku pokrzepieniu serc i trochę popłakaniu.
James Patterson : Pamiętnik pisany miłością. Warszawa : Świat Książki, 2001.- 206s.
Etykiety:
do poczytania,
literatura amerykańska,
Patterson James
poniedziałek, 12 lipca 2010
"Marina " Carlos Ruiz Zafon
"CZASAMI TO, CO NAJBARDZIEJ PRAWDZIWE, DZIEJE SIĘ
TYLKO W WYOBRAŹNI.
WSPOMINAMY TYLKO TO, CO NIGDY SIĘ NIE WYDARZYŁO"
Po lekturze "Cienia wiatru" i "Gry anioła" przypadkiem wpadła mi w ręce "Marina". Nie szukała książki specjalnie, bo została ona zakwalifikowana jako młodzieżowa, a ja nie zawsze lubię tego typu literaturę.
No cóż... Marinę przeczytałam jednym tchem. Zafon nie zawiódł mnie i tutaj. Sposób w jaki buduje napięcie, atmosferę Barcelony jest dla mnie niesamowity.
Bohaterami jest dwoje nastolatków, którzy poznają się w dziwnych okolicznościach Oscar i Marina.
Oscar mieszka i uczy sie w szkole z internatem, ma bardzo słaby kontakt z rodzicami, wśród kolegów postrzegany jest jako dziwak i odludek. Marina mieszka z ojcem, który nie może dojść do ładu ze swoją psychiką po śmierci ukochanej żony. Dziewczyna nie chodzi do szkoły, uczy się w domu, opiekuje się chorym ojcem.
Pewnego dnia Marina zaprowadza Oscara na stary cmentarz i pokazuje mu zawoalowaną kobietę, która przychodzi na bezimienny grób w każdą trzecią niedzielę miesiąca i składa na nim zawsze jedną szkarłatną różę. Nastolatkowie zaczynają śledzić ową damę i zaczyna się thriller. Zafon prowadzi nas po starej Barcelonie, wiedzie czytelnika przez budzące grozę zaułki, opowiada historię wielkiej miłości z XIX wieku, ale to dopiero początek ... dalej może być tylko gorzej.
Jest w tej książce również wątek współczesny bohaterom, ale opowiedziany jako żywe wspomnienie Oscara.
To jest powieść o miłości, lęku, tęsknocie, samotności wśród ludzi i o tym, że życie czasami bardzo boli.
"...życie obdarza każdego z nas rzadkimi chwilami czystego szczęścia. Czasami trwa ono kilka dni lub kilka tygodni, czasami kilka lat.... Pamięć o tych chwilach nie opuszcza nas nigdy, przeistaczając się w krainę wspomnień, do której daremnie usiłujemy powrócić" ( Marina s. 229)
Polecam, naprawdę warta przeczytania książka
Carlos Ruiz Zafon : Marina. Warszawa : Muza SA 2009, 302s.
Wszystkie cytaty pochodzą z ww książki
Etykiety:
do poczytania,
literatura hiszpańska,
Zafon Carlos Ruiz
piątek, 25 czerwca 2010
"Stowarzyszenie Miłośników Literatury i Placka z kartoflanych Obierek" Annie Barrows
Książka napisana przepięknym językiem. W ciepły i bardzo wzruszający sposób opisuje trudne czasy II wojny światowej na angielskiej wyspie Guernsey. Napisana w formie listów, przez co ciągle wydaje się czytelnikowi, że jest to opowieść opart na faktach, a postaci w niej występujący żyły naprawdę.
Urzekła mnie główna bohaterka tej opowieści, Elizabeth, jej bohaterstwo, hart ducha, umiejętność szukania pozytywów w nawet tak przerażającym miejscu jakim był obóz w Ravensbruk.
Kupiłam tę książkę, bo zaintrygowała mnie druga część tytułu ..."placek z kartoflanych obierek". ( przecież to nie placki ziemniaczane)
Autorka mówi w pewnym miejscu, że "to książki odnajdują nowego właściciela"
I tak jest faktycznie. Galeria postaci występujących w tej powieści jest ogromna, są tam ludzie którzy nie przeczytali ani jednej książki w życiu lub jeśli już to książki ogrodnicze, kucharskie. Okoliczności, w jakich powstaje Stowarzyszenie zmuszają ich do czytania. A tak naprawdę to członkowie tej grupy poznali po jednej książce, ale jakże trafnie dobranej do ich filozofii i postawy życiowej.I potwierdzają się słowa"to książki odnajdują nowego właściciela"
Mnie też ta książka znalazła. Polecam !!!
Etykiety:
Barrows Annie,
do poczytania,
II wojna światowa,
Shaffer Mary Ann
piątek, 11 czerwca 2010
I była miłość w getcie ( Marek Edelman)
"...pierwszą i najważniejszą rzeczą jest życie,
a dopiero potem wygoda"
„Musimy uczyć (...), że zło jest złem, że nienawiść jest złem i że miłość jest obowiązkiem”
tak mówi Marek Edelman w swojej książce - relacji.Jakże ważne to słowa i dziś.
Ta książka bardzo mną wstrząsnęła. Czytałam trochę o II wojnie światowej, wiem o Holokauście,o okrucieństwie tamtych czasów...ale opowieść Edelmana jest pozbawiona zbędnej egzaltacji, a jednak o miłości. Może nie była ona najważniejsza w getcie, ale pozwalała żyć i mieć nadzieję. To miłość właśnie wskazywała drogę jak można poświęcić się dla drugiego człowieka, jak dużo można dać drugiemu - córka idąca z matką do wagonów, aby ta nie szła sama, matka odbierająca sobie życie, aby oddać "numerek życia" swojej córce, łączniczka kochająca się na oczach wszystkich z dużo starszym od siebie Żydem, a później opiekująca się nim do końca Powstania WarszawskiegoW tej książce jest miłość i ona przewyższa okrucieństwo, beznadziejność.
Etykiety:
do poczytania,
Edelman Marek,
II wojna światowa
piątek, 30 kwietnia 2010
Czytam ... przeczytałam
"Farfocle namiętności" Marcina Szczygła

Książka dość zabawna, miejscami śmieszna. Postaci mocno przerysowane.
Akcja toczy się współcześnie, bohaterką jest dziewczyna z tzw. prowincji, która znalazła pracę " w modzie".
Ma bardzo duże mniemanie o sobie, zero dystansu do swojej osoby. Mieszka z chłopakiem, który jak się okazuje jest aktywnym uczestnikiem portalu Sympatia.pl
Znajduje tam dziewczyny, z którymi koresponduje, opowiada im o sobie. Może się nawet umawia.
Czy to już zdrada ?
Nasza bohaterka czuje się bardzo urażona, nawiązuje z nim nawet korespondencję, dowiaduje się z niej zaskakujących rzeczy o kimś, kogo uważała dotychczas za osobę, którą doskonale zna.
Pytanie samo się nasuwa. Na czym właściwie polega bycie razem ?
I sama jestem ciekawa jak się rozwiążą problemy tej, w gruncie rzeczy, pustej kobiety.
No cóż... Nastąpiło trzęsienie ziemi - Zośka, główna bohaterka, wyleciała z pracy.
Zawalił się świat, depresja, tabletki na spanie, odwiedziny u wszystko wiedzącej mamusi i ... następuje całkowita przemiana. Zośka się zmienia. Ma różne perypetie życiowe,rozstaje się z chłopakiem, nie ma pracy, zaczyna opiekować się zdziecinniałą babcią, otwiera własny interes...
Książka jest zabawna, refleksyjna i pokazuje,że potrzebne są mocne upadki, aby zajrzeć w głąb siebie, zweryfikować swoje poglądy, stosunek do innych i siebie samego.
Polecam na letni wieczór, niedzielne popołudnie :))

Książka dość zabawna, miejscami śmieszna. Postaci mocno przerysowane.
Akcja toczy się współcześnie, bohaterką jest dziewczyna z tzw. prowincji, która znalazła pracę " w modzie".
Ma bardzo duże mniemanie o sobie, zero dystansu do swojej osoby. Mieszka z chłopakiem, który jak się okazuje jest aktywnym uczestnikiem portalu Sympatia.pl
Znajduje tam dziewczyny, z którymi koresponduje, opowiada im o sobie. Może się nawet umawia.
Czy to już zdrada ?
Nasza bohaterka czuje się bardzo urażona, nawiązuje z nim nawet korespondencję, dowiaduje się z niej zaskakujących rzeczy o kimś, kogo uważała dotychczas za osobę, którą doskonale zna.
Pytanie samo się nasuwa. Na czym właściwie polega bycie razem ?
I sama jestem ciekawa jak się rozwiążą problemy tej, w gruncie rzeczy, pustej kobiety.
No cóż... Nastąpiło trzęsienie ziemi - Zośka, główna bohaterka, wyleciała z pracy.
Zawalił się świat, depresja, tabletki na spanie, odwiedziny u wszystko wiedzącej mamusi i ... następuje całkowita przemiana. Zośka się zmienia. Ma różne perypetie życiowe,rozstaje się z chłopakiem, nie ma pracy, zaczyna opiekować się zdziecinniałą babcią, otwiera własny interes...
Książka jest zabawna, refleksyjna i pokazuje,że potrzebne są mocne upadki, aby zajrzeć w głąb siebie, zweryfikować swoje poglądy, stosunek do innych i siebie samego.
Polecam na letni wieczór, niedzielne popołudnie :))
Etykiety:
do poczytania,
literatura polska,
Marcin Szczygieł
środa, 31 marca 2010
"Życie na drzwiach lodówki" Alice Kuipers
"Czy jest mała różowa książeczka?" - tak pytają o tę książkę uczennice w mojej bibliotece.
Faktycznie książka jest niewielka, czas na przeczytanie to max 15 minut !
Wolniej się nie da, bo strony w niej są nie do końca zapełnione tekstem.
Podtytuł "Powieść w notatkach"
Ale nie o to tu chodzi, aby szybko ją przeczytać. Małe to to, a zostawia ślad w człowieku na długo.
Jest to historia nastolatki wychowującej się w niepełnej rodzinie. Mieszka z matka lekarką, której ciągle nie ma w domu. Obie są tak zabiegane, że jedyną formą porozumiewania się są karteczki przyczepiane na drzwiach lodówki. Z tekstów wynika, że każda żyje własnym życiem, aż do pewnego momentu ... niestety tragicznego
Dalej nie będę pisać, bo łzy stanęły mi w oczach.
Powiem tylko tyle KAŻDA DZIEWCZYNA I KAŻDA KOBIETA MUSI TĘ KSIĄŻKĘ PRZECZYTAĆ !!!
Faktycznie książka jest niewielka, czas na przeczytanie to max 15 minut !
Wolniej się nie da, bo strony w niej są nie do końca zapełnione tekstem.
Podtytuł "Powieść w notatkach"
Ale nie o to tu chodzi, aby szybko ją przeczytać. Małe to to, a zostawia ślad w człowieku na długo.
Jest to historia nastolatki wychowującej się w niepełnej rodzinie. Mieszka z matka lekarką, której ciągle nie ma w domu. Obie są tak zabiegane, że jedyną formą porozumiewania się są karteczki przyczepiane na drzwiach lodówki. Z tekstów wynika, że każda żyje własnym życiem, aż do pewnego momentu ... niestety tragicznego
Dalej nie będę pisać, bo łzy stanęły mi w oczach.
Powiem tylko tyle KAŻDA DZIEWCZYNA I KAŻDA KOBIETA MUSI TĘ KSIĄŻKĘ PRZECZYTAĆ !!!
Etykiety:
do poczytania,
Kuipers Alice
poniedziałek, 29 marca 2010
Ogród Leoty
"Ogród Leoty" to kolejna opowieść o poszukiwaniu i odnajdywaniu własnej drogi życiowej. Jest to historia pokolenia trzech kobiet: matki, córki i wnuczki, które w żaden sposób nie potrafiły się ze sobą porozumieć.Każda z nich to inna osobowość. Tytułowa Leota to starsza pani - samotna, zraniona, pełna wewnętrznego cierpienia, narastającego z latami. Jej córka Eleonora to despotyczna, pełna urazów i niechęci do matki kobieta, usiłująca manipulować przyszłością swojej córki Anne.Na wzajemne relacje wszystkich kobiet znaczący wpływ wywiera tajemnica sprzed lat , skrzętnie dotąd ukrywana .Dopiero zbliżenie babci i wnuczki powoduje ocieplenie uczuć i odkrywa drogę do wzajemnego zrozumienia. Czy młoda Anne potrafi ożywić tytułowy ogród, pełen chwastów i umierających drzew.Który wymaga radykalnego oczyszczenia.Aby zakwitł na nowo trzeba wyrwac uciążliwe chwasty i przyciąć obumarłe, suche gałęzie.Tak właśnie jest w życiu. Otwórz serce , wyrwij ciernie a doznasz ulgi oczyszczenia. I właśnie za sprawą Anne ten ogród powoli budzi się do życia. Jest on symbolem odradzającej się miłości, wzajemnego przebaczenia, zrozumienia i nadziei.
W trakcie lektury tej pasjonującej opowieści zaczynamy się zastanawiać, jaki jest ten nasz własny "ogród", ile ma chwastów wymagających wyrwania z korzeniami.Czy wszystkie drzewa mają zdrowe korzenie i jakie będą rodziły owoce?
"Ogród Lotty" to powieść refleksyjna, poruszająca wiele życiowych tematów, zawsze przecież aktualnych, pełna sytuacji dramatycznych ale i zabawnych. Książka ukazująca wielką potęgę miłości i potwierdzająca słowa "kto szuka ten znajdzie".
PIĘKNA KSIĄŻKA
W trakcie lektury tej pasjonującej opowieści zaczynamy się zastanawiać, jaki jest ten nasz własny "ogród", ile ma chwastów wymagających wyrwania z korzeniami.Czy wszystkie drzewa mają zdrowe korzenie i jakie będą rodziły owoce?
"Ogród Lotty" to powieść refleksyjna, poruszająca wiele życiowych tematów, zawsze przecież aktualnych, pełna sytuacji dramatycznych ale i zabawnych. Książka ukazująca wielką potęgę miłości i potwierdzająca słowa "kto szuka ten znajdzie".
PIĘKNA KSIĄŻKA
Etykiety:
do poczytania,
literatura amerykańska,
Rivers Francine
niedziela, 28 marca 2010
Haruki Murakami
Moja przygoda z książkami Murakami'ego zaczęła się zupełnie przypadkowo. Dostałam w darze dla mojej biblioteki cienką zieloną książeczkę "Po zmierzchu". Takie niby nic dwoje ludzi, bardzo młodych spotyka się przypadkowo, późnym wieczorem w jakimś barze w Tokio. Ona szesnastoletnia dziewczyna martwi się o swoją siostrę, która zapadła w śpiączkę, on nieco starszy (ale niedużo)chodzi po mieście tak trochę bez celu. Spędzają razem noc ... chodząc po ulicach i poznając siebie nawzajem.
Takie normalne, ale jest w tej książce i pozostałych Murakami'ego coś dziwnego, innego. Niemalże każda książka podbarwiona jest seksem, ale nie w taki nachalny sposób.
Co tu dużo pisać, trzeba to przeczytać
http://www.literatura.gildia.pl/tworcy/haruki_murakami
www.harukimurakami.com
Takie normalne, ale jest w tej książce i pozostałych Murakami'ego coś dziwnego, innego. Niemalże każda książka podbarwiona jest seksem, ale nie w taki nachalny sposób.
Co tu dużo pisać, trzeba to przeczytać
http://www.literatura.gildia.pl/tworcy/haruki_murakami
www.harukimurakami.com
Etykiety:
do poczytania,
literatura japońska,
Murakami Haruki






">