RSS
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Evans Richard Paul. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Evans Richard Paul. Pokaż wszystkie posty

środa, 17 października 2012

"Podarunek" Richard Paul Evans

"Nasze czyny nie są strzałami, które wypuszczone znikną gdzieś w kosmosie, są raczej bumerangami, które wrócą do nas prędzej czy później"
Z dziennika Natana Hursta

"Podarunek" kojarzy mi się przede wszystkim ze świętami Bożego Narodzenia, później z imieninami, urodzinami i jakimiś rocznicami. Są róże rodzaje podarunków, a wartość ich zależy od tego kto jest darczyńcą i w jaki sposób jest on dany. Są jeszcze podarunki od losu, życia. Czy potrafimy się cieszyć nimi? Chyba najlepiej wychodzi to dzieciom.
W powieści Evansa mnóstwo jest podarunków i darczyńców. Największym jednak jest mały, dziewięcioletni chłopiec, który sam ciężko chory, daje ludziom wiarę, nadzieję i miłość.
Powieść ta jest właśnie o tym, o obdarowywaniu drugiego człowieka tym, co jest najpiękniejsze - miłością.
Natan Hurst jest jednym z głównych bohaterów, który bardzo nie lubi okresu Bożego Narodzenia, bo z nim kojarzą mu się traumatyczne przeżycia z dzieciństwa.
Ma dość niewdzięczną pracę w sieci sklepów muzycznych Music World jako pracownik ochrony. Krótko mówiąc łapie złodziei wynoszących sprzęt muzyczny. Jest w tym bardzo dobry, ale nie bezduszny. Potrafi puścić złodziejkę ( po zwrocie towaru), gdy okazuje się, że jest to kobieta, która chce uciec od męża, bo ten się nad nią znęca, a pieniądze zdobyte na kradzieży były jej właśnie do tego celu potrzebne.
Kradzieże nasilają się w okresie przedświątecznym i Natan właśnie usiłuje wrócić z terenu do domu. Niestety śnieżyca spowodowała odwołanie wszystkich lotów. Na lotnisku poznaje piękną kobietę z dziećmi. To właśnie Addison , jej syn Collin i córeczka Elizabeth. Na lotnisku kłębi się tłum oczekujących na samoloty, wszyscy kaszlą, kichają, a synek kobiety jest ciężko chory na serce i białaczkę. Natan odstępuje im swój pokój w hotelu. I tak zaczyna się ta historia...
Evans doskonale przedstawia postaci, ich relacje między sobą, uczucia jakie się rodzą miedzy samotna matką i jej dziećmi a Natanem. Bardzo wyraźnie oddziela pozytywne postaci od negatywnych. Świat dobra od zła.
I jak powiedział mały Collin " nie ma takiego cierpienia, którego miłość nie może uleczyć."
Jest to powieść naładowana emocjami, pisana bardzo prostym językiem, krótkie rozdziały, ale nie czytadło. Każdy, kto choć trochę jest romantykiem znajdzie jakieś uspokojenie i ukojenie rozedrgania, które czasami nam towarzyszy.
Każdy rozdział poprzedzony jest cytatem z pamiętnika bohatera i muszę powiedzieć, że są to bardzo trafne spostrzeżenia. Często się z nimi utożsamiałam. 
Jak to zwykle w powieściach Evansa bywa na kanwie prostej historii wymusza na czytelniku refleksję nad własnym życiem i systemem wartości.
Polecam!! I wcale nie trzeba czekać z czytaniem do grudnia.

Evans Richard Paul : Podarunek.Wyd. 2. Katowice : Sonia Draga, 2012, 335s.

sobota, 19 maja 2012

"Kolory tamtego lata" Richard Paul Evans

Piękna urzekająca okładka z tajemniczą kobietą w białym kapeluszu i informacja "ta historia wydarzyła się naprawdę".  Intrygujące, plus nazwisko autora, wspomnienie "Stokrotek w śniegu" i "Szukając Noel" .... i porwało mnie. Zapragnęłam tę książkę przeczytać i liczyłam na coś więcej niż dostałam.
A może to życie nie pisze tak dobrych scenariuszy jak te wymyślone?
Rzecz dzieje się we Włoszech, w okolicach Florencji. 
Ona opala się na leżaku nad jednym z basenów, on- pisarz zajmuje leżak obok. Ona pięknie mówi po włosku, on nie rozumie ani jednego słowa. I zaczyna się ... opowieść o wielkiej miłości, ale nie tych dwojga, tylko pięknej Amerykanki, która przeprowadziła się do Włoch. On tylko spisuje jej opowieść, więc mniemam, że jest to sam Richard Paul Evans.
Gdy Eliana wyszła za mąż za przystojnego Włocha i zamieszkała w pięknej posiadłości niedaleko Florencji, wszyscy uważali, że jej życie jest bajką. Prawda wyglądała jednak inaczej. Mąż, biznesmen, często przebywał w podróżach, nie tylko, służbowych., które umilały mu całe rzesze kochanek, podczas gdy Eliana wychowywała ich syna, nękanego przez ciężkie ataki astmy.
Kolejne, dni miesiące, lata przytłaczają opuszczoną kobietę, chce wracać do Stanów, by tam rozpocząć nowe życie. Mąż jednak na to nie pozwala. Przytłoczona, niemal rezygnuje z siebie, gdy pojawia się Ross, który porzucił Stany, by odciąć się od przeszłości. Ross posiada niebywałą wiedzę na temat historii sztuki, zabytków, malarstwa. Dzięki temu zostaje przewodnikiem w
 Galerii Ufizzi. Mieszkanie wynajmuje w posiadłości Maurizia – męża Eliany.
I jak to w romanasach bywa - zakochują się w sobie.
Ale nie jest miłość usłana różami. Koce wystawia urażony mąż, bo jak to bywa jemu wolno wszystko, jej nie. Pod wpływem obrzydliwego szantażu Eliana rozstaje się z Rossem. Ich drogi zupełnie sie rozchodzą, gdy ona wraca do Stanów, a on nie wiadomo gdzie jest.
Jeśli napiszę, że jest to czytadło, to minę się z prawdą, a jeśli napiszę, że to bardzo dobra powieść też minę się z prawdą. 
Nie podobała mi się, ale miała w sobie coś takiego, że musiałam doczytać do końca. To historia, która podnosi na duchu, że zawsze jest szansa na lepsze jutro i, że ono przychodzi, tylko trzeba dać sobie szansę.
Bardzo podobała mi się otoczka tej historii, przepiękne krajobrazy, historia sztuki i do tego toskańskie powietrze, które czułam każdą komórką swojego nosa...

Evans Richard Paul : Kolory tamtego lata. Kraków : Znak, 2011, 349s.


poniedziałek, 7 listopada 2011

"Stokrotki w śniegu" Richard Paul Evans

 „Jeśli życie sprawia, że nie możesz ustać, uklęknij.”
Ta współczesna "Opowieść wigilijna" powinna być czytana nieco później, gdy za oknem śnieg skrzy się w odbiciu latarni, mróz i gdy zaczyna pachnieć choinką.
To powieść o przemianie, o odnalezieniu siebie, i co najważniejsze, o odnalezieniu tego, co w życiu najcenniejsze.
Mnóstwo w tej książce mądrych sformułowań, zdań, które zmuszają do refleksji nad sobą, nad własnym życiem i nad tym jak traktujemy innych.
Nie opiszę o czym jest książka, bo myślę, że nie jest to aż tak istotne co się wydarzyło, że bohater niejaki James Kier zaczął zastanawiać się nad swoim postępowaniem i jak dickensowski Scroog zmienia się w noc wigilijną w lepszego człowieka.
Przytoczę z niej tylko parę zdań, które utkwiły mi w pamięci :
 „Wszyscy, a na pewno niektórzy z nas, mamy poważną wadę. To co jest dla nas najważniejsze, potrzebne do życia, bierzemy za oczywiste, za dane. Powietrze. Wodę. Miłość. Jeśli jest obok was ktoś, kogo kochacie, jesteście szczęściarzami. A jeśli ta osoba i was darzy miłością - możecie mówić o prawdziwym błogosławieństwie. Jeśli zaś marnujecie czas dany wam na tę miłość, jesteście głupcami!”
„Tu nie chodzi o to, jakie masz zamiary, tylko o to, jak postępujesz.”

„W życiu nie chodzi o to, by przeżyć burzę, ale o to, by tańczyć w deszczu.”

„Wszyscy od czasu do czasu się gubimy. Jednak trzeba wierzyć,że warto się szukać.” 

„Może na tym właśnie polega piekło. Kiedy stajesz twarzą w twarz z prawdą. Widzisz cały ten ból, zło wyrządzone innym i wiesz, że nie możesz im pomóc.”

i na koniec :
„Co jest istotą świąt Bożego Narodzenia? To proste pytanie: łaska Boża. Oraz zrozumienie tego, że nie możemy na nią zapracować, tak samo jak nie możemy zasłużyć na to, by w naszym życiu pojawiła się miłość. Ze swojej natury łaska jest darem, czymś, co otrzymujemy bezwarunkowo, nieobwarowane żadnymi nakazami, nie w zamian za coś. Najlepsze, co możemy zrobić, to otworzyć na nią nasze serca, by przyjąć ją w pełni, z całych sił, z całą mocą i przekonaniem, że dzięki niej możemy stać się lepszymi ludźmi. To moim zdaniem prawdziwy cud Bożego Narodzenia.”
Powiedziałabym "Wesołych Świąt", ale na to jeszcze za wcześnie. ;))
Myślę, że ta lektura jest równie doskonała na listopadowy wieczór, bo to również czas zadumy.
 Powieść czyta się błyskawicznie. Evans w lekki sposób poruszył ważne sprawy. Polecam !!!

Evans Richard Paul : Stokrotki w śniegu. Kraków : Znak", 2010 , 304 s.

niedziela, 5 czerwca 2011

"Szukając Noel" Richard Paul Evans

"Zanim życie wręczy nam najwspanialszy prezent, pakuje go starannie 
w przeciwności losu"

Tyle się naczytałam o książkach Evansa na różnych stronach internetowych i blogach. Chciałam i chcę nadal przeczytać jego współczesną wersję "Opowieści wigilijnej" - "Stokrotki w śniegu". Tymczasem wpadła mi w ręce ta oto niewielka książeczka o pięknej prostej okładce z prześliczną niebieską ( mój ulubiony kolor) filiżanką w kształcie serca.
 "Szukając Noel" jest powieścią bardzo optymistyczną, z cyklu tych "teraz jest źle, ale będzie lepiej". Czyta się ją bardzo przyjemnie, szybko. Książka jest poręczna, bo ma nieco mniejszy format ( ok.18cm), piękny kremowy papier i  super czcionkę.Gratulacje dla wydawnictwa.  
Ogólnie bardzo miłe wrażenie zachęcające do zajrzenia co tam jest w środku.
A w środku .... poznajemy Marka, dwudziestoparoletniego człowieka złamanego przez los. Jest zima, bardzo mocno pada śnieg, droga oblodzona, a Mark jedzie do kresu swojej ziemskiej podróży, chce popełnić samobójstwo. Życie dało mu mocno w kość, parę dni wcześniej umarła jego matka, z którą był bardzo blisko związany, ojciec wyrzucił go z domu, a ukochana, z którą spotykał się cztery lata nagle oświadczyła mu , że wychodzi za innego.Na dodatek stracił stypendium, wyleciał ze studiów i zarabiał nędzne grosze pracując jako woźny w szkole.
Można powiedzieć, że Mark jest życiowym nieudacznikiem, którego życie złamało. Ale jak być nieudacznikiem, to do końca. Jadąc na miejsce swojego przeznaczenia popsuł mu się samochód.
"Mama opowiadała mu, że anioły czasem przebierają się za ludzi i schodzą na ziemię". Już w to nie wierzył, aż do teraz.
W tę mroźną zaśnieżoną noc spotkał Macy, dziewczynę pracująca w pobliskiej kawiarni. Tam doszedł, gdy zepsuł się samochód.Chciał tyko korzystać z telefonu, ....
Macy ma dwadzieścia dwa lata, ponurą przeszłość adoptowanego dziecka. Przemoc, wykorzystywanie seksualne, poniżanie i poniewieranie to było życie Mancy. Teraz, gdy jest dorosła boi się uczuć, ma bardzo ograniczone zaufanie do ludzi i wielkie marzenie. Chce odnaleźć swoją młodszą siostrę, z którą ja rozdzielono podczas adopcji. Tytułową Noel.
Tych dwoje postanawia dokonać tego razem. Szukają...., ale nie tylko Noel. Szukają tego co jest w życiu najważniejsze, miłości, dobra, przyjaźni. Szukają odpowiedzi na pytania, które zostały gdzieś w przeszłości. I odnajdują je. 
Powieść Evansa udowadnia, że "Jeśli Bóg potrafi doprowadzić do koniunkcji planet, dlaczego nie miałby zrobić tego samego z życiem dwojga ludzi". Mark i Mancy spotkali się nie przypadkowo. Oboje mieli takie samo zadanie :uratować siebie nawzajem. 
Każde z nich ciężko doświadczone przez los inaczej to znosiło. I tak jest ze wszystkimi ludźmi.
"... jak to się dzieje, że podczas gdy ciężkie doświadczenia jednych ludzi hartują, innych pozostawiają złamanych i zgorzkniałych. Znalazłem kiedyś w jakiejś książce celne porównanie: ten sam podmuch jeden płomień gasi, a drugi wzmacnia. Nadal nie wiem jakim ja jestem płomieniem".
Nie można się odwracać od drugiego człowieka.
„Okazuj dobro wszystkim ludziom, bo nigdy nie wiesz, jaki krzyż przyszło im dźwigać ani jak bardzo potrzebują twojego wsparcia” 
 Polecam tę książkę wszystkim, którzy chcą chwili spokoju, wytchnienia i wyciszenia. Książka nie jest ani słodka, ani naiwna. Po prostu takie chwile w życiu się zdarzają. I nie przypadkiem spotykamy drugiego człowieka. Osobiście wierzę, że i na mojej drodze stanął nie przypadkiem pewien brodaty facet :)))


Evans Richard Paul : Szukając Noel. Kraków : Znak, 2011, 303 s.