RSS
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura niemiecka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura niemiecka. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 18 lutego 2013

"Dziewczyna znad Rio Paraiso" Ana Veloso

Brazylia w roku 1826. Do jej brzegów przybijają wycieńczeni ciężką podróżą osadnicy pochodzący z Niemiec. Przybyli tu za chlebem i lepszym jutrem.
Wśród nich jest Klara, młodziutka, świeżo poślubiona Hannesowi, dziewczyna. Osadnicy otrzymują kawałek ziemi od władz nowej ojczyzny. Ziemi, którą muszą wyrwać puszczy, bronic jej przed zwierzętami, by móc żyć i się wyżywić. 
Klara i Hannes są zakochani, pełni optymizmu i bardzo pracowici, nie straszna im ciężka praca. A wszystko, czego dokonają napawa ich dumą i radością. Szczęścia dopełnia pojawienie się córeczki, pierwszej wśród osadników brazylijskiej obywatelki.
Wszystko idzie w miarę spokojnym i przewidywalnym rytmem do momentu, gdy Hannes niefortunnie zranił się w nogę. W wyniku zakażenia, kończyna zostaje amputowana, a wesoły dotąd mężczyzna staje się zgorzkniały i bardzo okrutny dla swojej żony.
Dochodzi do tragedii, ktoś zamordował Hannesa, a Klara znikła. 
Społeczność i władze są przekonani, że ktoś napadł na rodzinę i oboje zamordował pozostawiając przy życiu dziecko.
W tym czasie nad brzegiem Rio Paraiso właściciel ziemski Raul Almeida znajduje ciężko ranną dziewczynę. Zabiera ją do domu i wspólnie ze swoją służącą opiekuje się nią. Gdy ta odzyskuje przytomność okazuje się, że nic nie rozumie i niczego nie pamięta. Nie zna portugalskiego, jest piękna, ma jasna cerę i pszeniczne włosy. 
Nietrudno się domyślić, ze jest to zaginiona Klara.
Pozostaje pytanie co się stało w domu Klary i Hannesa Wagnerów. 
Klara stopniowo przypomina sobie swoje życie, ale jakby chronologicznie. Najpierw pojawijaja sie obrazy z dzieciństwa spędzonego w Niemczech, później życie na swoim poletku brazylijskiej ziemi....
Niemal równolegle do powracającej pamięci rozwija się uczucie miedzy Klarą a jej wybawicielem. Cieniem jednak kładzie sie niepewna przeszłość dziewczyny i pytanie czy pod anielska buzia ukryta jest przebiegła morderczyni, czy nie.....

Powieść Any Veoso jest bardzo prosta, bez niespodzianek, przewidywalna do bólu. Czyta się ją, no może nie jednym tchem, bo się trochę przy niej wynudziłam, ale dość przyjemnie. Jeśli ktoś lubi nieskomplikowane i trochę naiwne historyjki, to polecam.

Veloso Ana : dziewczyna znad Rio Paraiso. Warszawa : Świat Książki, 2011, 381s.




piątek, 21 stycznia 2011

"Lektor"Bernhard Schlink


Niepozorna książka o niepozornym tytule. Tytuł mnie zwiódł, tak jak zwiodła mnie okładka. Nie wiem jak to się stało, że nie słyszałam o niej. Miał być romans i był, miało być melancholijnie i było. 
Książka siedzi we mnie cały czas, emocje jakie przeżywam są tak skrajne, że sama nie wiem co mam o tym myśleć. Nie potrafię jednoznacznie ocenić bohaterki jako kobiety. Widmo obozu zagłady w  Auschwitz i innych obozów koncentracyjnych przesłania obraz samotnej, nieszczęśliwej kobiety, która chroni swoją tajemnicę do tego stopnia, że zgadza się na dożywotnie więzienie.
Hanna poznaje Michaela w sposób przypadkowy. Udziela mu pomocy, gdy chłopiec zachorował i wymiotował w bramie domu, w którym ona mieszkała. Samarytanka !!!
Później uwodzi go,rozkochuje w sobie, sama zaś jest apodyktyczna, odpychająca. Mimo to piętnastolatek, któremu odkryła świat rozkoszy, namietności i seksu, nie porzuca jej. To Hanna pewnego dnia znika...
 Michael dorasta, zdaje na studia, uczy się jak szalony. Czy dlatego, że był takim pilnym studentem? 
Michael zagłusza w sobie tęsknotę za kobietą, która uczyniła z niego mężczyznę. Zostawiła na nim swoje piętno. Chłopak nie potrafi pokochać całym sercem innej kobiety, w najbardziej intymnym sytuacjach widzi Hannę. Wspomina chwile rozkoszy, wspomina książki, które jej czytał. Pamięta jej twarz, w której odbijały się emocje i żywe reakcje na słowa, które on czytał.
Mija kilka lat. Michael, student prawa, spotyka Hannę na sali sądowej.W trakcie procesu poznaje mroczną przeszłość kobiety, jej udział w mordowaniu ludzi w obozach koncentracyjnych, w których była strażniczką. Hanna opowiada prawdę, mówi, że nie miała wyjścia, że rozkaz to rozkaz. Musiała pilnować porządku. Jest opanowana, rzeczowa i zimna. Zupełnie jakby nie rozumiała, że życie ludzkie jest najwyższym dobrem. Parę razy zadaje pytanie sędziemu "A pan co by zrobił na moim miejscu?" zupełnie jakby nie rozumiała, że wyrządziła ogromne zło.
Hanna ma na sumieniu nie tylko życie wielu więźniarek, ponosi winę za życie Michaela, które było jednym pasmem udręki i samotności. 
Nie potrafiłam jej współczuć nawet wówczas, gdy poznałam jej tajemnicę. Jestem po prostu na nią zła.

Wczoraj obejrzałam film z Kate Winslet i Ralphem Fiennesem. Rewelacja!!! Patrzyłam jak urzeczona. W filmie doskonale pokazana jest walka z życiem i tęsknotą Michaela. Polecam gorąco i film i książkę.


Schlink Bernhard : Lektor. Warszawa : Muza, 2009, 166s.