RSS
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą II wojna światowa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą II wojna światowa. Pokaż wszystkie posty

piątek, 24 czerwca 2011

"Agenci Hendersona. T. 1 :Uciekinierzy. " Robert Muchamore

Już okładka wskazuje, że jest to książka dla młodzieży. Przeczytałam ją trochę z obowiązku, trochę z ciekawości. I nie żałuję.

Wartka akcja, zupełnie nie papierowe postaci, wiele zwrotów akcji. Dla młodego ( ale nie najmłodszego) czytelnika super !!
Akcja dzieje się pod Paryżem, skąd uciekają Francuzi na południe kraju. Właśnie Armia Hitlerowska wkracza do stolicy Francji. Kto żyw ucieka. Ucieka również pan Clark z dwójką dzieci.Przeżywają bombardowanie podparyskich miejscowości, podczas jednego z nich ojciec ginie, a dzieci muszą odszukać tajemniczego pana Hendersona.
Henderson, Anglik, poszukiwany przez Gestapo jest brytyjskim tajnym agentem, który w przede dniu wojny założył silną siatkę szpiegowską we Francji. 
Rose i Paul Clark muszą mu oddać teczkę z tajemniczymi dokumentami. Złym zbiegiem okoliczności o tym, że ją posiadają dowiadują się niemieccy agenci.
Dzieciom grozi śmiertelne niebezpieczeństwo, a z opresji usiłuje ich wyciągnąć właśnie Henderson.W tym pomaga mu Marc, dwunastoletni sierota, który uciekł ze znienawidzonego sierocińca....
Książka jest bardzo plastycznie napisana, obrazy przesuwają się przed oczami.Myślę, że ktoś kiedyś pokusi się o zrobienie filmu na jej podstawie.
Jest to pierwszy tom serii wydawniczej, której wróżę powodzenie.
Zainteresowanych zapraszam do zajrzenia na  

Muchamore Robert : Uciekinierzy. Warszawa : Egmont, 2010, 271s. ( T. 1 Serii wydawniczej "Agenci Hendersona"

piątek, 21 stycznia 2011

"Lektor"Bernhard Schlink


Niepozorna książka o niepozornym tytule. Tytuł mnie zwiódł, tak jak zwiodła mnie okładka. Nie wiem jak to się stało, że nie słyszałam o niej. Miał być romans i był, miało być melancholijnie i było. 
Książka siedzi we mnie cały czas, emocje jakie przeżywam są tak skrajne, że sama nie wiem co mam o tym myśleć. Nie potrafię jednoznacznie ocenić bohaterki jako kobiety. Widmo obozu zagłady w  Auschwitz i innych obozów koncentracyjnych przesłania obraz samotnej, nieszczęśliwej kobiety, która chroni swoją tajemnicę do tego stopnia, że zgadza się na dożywotnie więzienie.
Hanna poznaje Michaela w sposób przypadkowy. Udziela mu pomocy, gdy chłopiec zachorował i wymiotował w bramie domu, w którym ona mieszkała. Samarytanka !!!
Później uwodzi go,rozkochuje w sobie, sama zaś jest apodyktyczna, odpychająca. Mimo to piętnastolatek, któremu odkryła świat rozkoszy, namietności i seksu, nie porzuca jej. To Hanna pewnego dnia znika...
 Michael dorasta, zdaje na studia, uczy się jak szalony. Czy dlatego, że był takim pilnym studentem? 
Michael zagłusza w sobie tęsknotę za kobietą, która uczyniła z niego mężczyznę. Zostawiła na nim swoje piętno. Chłopak nie potrafi pokochać całym sercem innej kobiety, w najbardziej intymnym sytuacjach widzi Hannę. Wspomina chwile rozkoszy, wspomina książki, które jej czytał. Pamięta jej twarz, w której odbijały się emocje i żywe reakcje na słowa, które on czytał.
Mija kilka lat. Michael, student prawa, spotyka Hannę na sali sądowej.W trakcie procesu poznaje mroczną przeszłość kobiety, jej udział w mordowaniu ludzi w obozach koncentracyjnych, w których była strażniczką. Hanna opowiada prawdę, mówi, że nie miała wyjścia, że rozkaz to rozkaz. Musiała pilnować porządku. Jest opanowana, rzeczowa i zimna. Zupełnie jakby nie rozumiała, że życie ludzkie jest najwyższym dobrem. Parę razy zadaje pytanie sędziemu "A pan co by zrobił na moim miejscu?" zupełnie jakby nie rozumiała, że wyrządziła ogromne zło.
Hanna ma na sumieniu nie tylko życie wielu więźniarek, ponosi winę za życie Michaela, które było jednym pasmem udręki i samotności. 
Nie potrafiłam jej współczuć nawet wówczas, gdy poznałam jej tajemnicę. Jestem po prostu na nią zła.

Wczoraj obejrzałam film z Kate Winslet i Ralphem Fiennesem. Rewelacja!!! Patrzyłam jak urzeczona. W filmie doskonale pokazana jest walka z życiem i tęsknotą Michaela. Polecam gorąco i film i książkę.


Schlink Bernhard : Lektor. Warszawa : Muza, 2009, 166s.

piątek, 25 czerwca 2010

"Stowarzyszenie Miłośników Literatury i Placka z kartoflanych Obierek" Annie Barrows

        Książka napisana przepięknym językiem. W ciepły i bardzo wzruszający sposób opisuje trudne czasy II wojny światowej na angielskiej wyspie Guernsey. Napisana w formie listów, przez co ciągle wydaje się czytelnikowi, że jest to opowieść opart na faktach, a postaci w niej występujący żyły naprawdę.
Urzekła mnie główna bohaterka tej opowieści, Elizabeth, jej bohaterstwo, hart ducha, umiejętność szukania pozytywów w nawet tak przerażającym miejscu jakim był obóz w Ravensbruk.

Kupiłam tę książkę, bo zaintrygowała mnie druga część tytułu ..."placek z kartoflanych obierek". ( przecież to nie placki ziemniaczane)

Autorka mówi w pewnym miejscu, że "to książki odnajdują nowego właściciela"
I tak jest faktycznie. Galeria postaci występujących w tej powieści jest ogromna, są tam ludzie którzy nie przeczytali ani jednej książki w życiu lub jeśli już to książki ogrodnicze, kucharskie. Okoliczności, w jakich powstaje Stowarzyszenie zmuszają ich do czytania. A tak naprawdę to członkowie tej grupy poznali po jednej książce, ale jakże trafnie dobranej do ich filozofii i postawy życiowej.I potwierdzają się słowa"to książki odnajdują nowego właściciela"

Mnie też ta książka znalazła. Polecam !!!






piątek, 11 czerwca 2010

I była miłość w getcie ( Marek Edelman)


"...pierwszą i najważniejszą rzeczą jest życie, 
a dopiero potem wygoda"

„Musimy uczyć (...), że zło jest złem, że nienawiść jest złem i że miłość jest obowiązkiem”


tak mówi Marek Edelman w swojej książce - relacji.Jakże ważne to słowa i dziś.
Ta książka bardzo mną wstrząsnęła. Czytałam trochę o II wojnie światowej, wiem o Holokauście,o okrucieństwie tamtych czasów...ale opowieść Edelmana jest pozbawiona zbędnej egzaltacji, a jednak o miłości. Może nie była ona najważniejsza w getcie, ale pozwalała żyć i mieć nadzieję. To miłość właśnie wskazywała drogę jak można poświęcić się dla drugiego człowieka, jak dużo można dać drugiemu - córka idąca z matką do wagonów, aby ta nie szła sama, matka odbierająca sobie życie, aby oddać "numerek życia" swojej córce, łączniczka kochająca się na oczach wszystkich z dużo starszym od siebie Żydem, a później opiekująca się nim do końca Powstania Warszawskiego

W tej książce jest miłość i ona przewyższa okrucieństwo, beznadziejność.