RSS
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą religia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą religia. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 1 kwietnia 2012

"Jak świt poranka" Francine Rivers




To już ostatnia część trylogii "Znamię lwa".
Wielka szkoda, bo przywiązałam się do bohaterów, podziwiałam ich hart ducha, niezłomność w postępowaniu.
W drugiej części "Echo w ciemności" Atretes, gladiator walczący na arenach Rzymu i Efezu, ma romans z Julią Walerian. Z tego związku rodzi się chłopiec, którego Matka każe wynieść na skały, by porwało go morze. Natomiast Atretes były już w tym momencie gladiator w złości do niewiernej kochanki, nie chce nawet spojrzeć na swojego syna.
Dziecko ratuje Hadssana, która znajduje mu opiekę u młodziutkiej wdowy, która straciła własne dziecko.
Artretes, mimo że odzyskał wolność nie czuje się wolnym na ziemi swoich prześladowców. Poruszony rozmową z Hadssaną w dniu jej wyjścia na aren ę pełną lwów, postanawia odzyskać syna i powrócić do Germanii.
Kłopot w tym, że mały Kaleb jest bardzo przywiązany do swojej nowej matki, Ripsy,  a ta kocha go miłością absolutną.
Ripsa, głęboko wierząca chrześcijanka udaje się z Artretesem w podróż do odległej Germanii. Wspólnie z grupą chrześcijan, którzy chcą uciec przed prześladowaniami docierają do Rzymu. Przez cały czas się modlą i wierzą, że Pan prowadzi ich swoimi ścieżkami. Modlitwą tym, chcąc nie chcąc, przysłuchuje się Germanin.
W Rzymie drogi wędrowców się rozchodzą. Artretes, Ripsa, mały Kaleb i Teofil, którego powołaniem jest nawracanie pogan docierają do rodzinnej wioski wojownika.
W czasie całej długiej i trudnej podróży Ripsa i Teofil modlą się żarliwie za Artresa, by ten zrozumiał i uwierzył. Pewne tragiczne wydarzenie, którego szczęśliwy finał świadczy o stałej opiece Pana, spowodował, że wiara Germanina wybuchł niczym wulkan.I teraz niczym wulkan chce nawracać wszystkich spotkanych ludzi. Jego gorącą głowę studzi Teofil, człowiek spokojny i rozumny, ale nie zawsze się to udaje.
Na największe pokuszenie i wrogość narażeni są właśnie w rodzinnej wiosce Artretesa, bowiem jego ziomkowie wierzą w boga ciemności, a matka wojownika jest wróżbitką, która miewa wizjonerskie seanse.
Walka o zaniesienie Nowiny tym ludziom jest trudna, okrutna i krwawa.
Czy Bóg zwycięży nad bożkami i ocali ich od potępienia? Czy Artresowi i Ripsie wystarczy siły i wiary?....
Ostatnia część zupełnie nie odbiega od wcześniejszych poziomem napisania, wartką akcją i wiarygodnymi postaciami. Tęskniłam trochę za Hadssaną, która tu pojawia się jedynie przywoływana wspomnieniami, ale ziarno przez nią rzucone zaczęło kiełkować. I oto z dzikiego, porywczego i pełnego złości i nienawiści gladiatora rodzi się dobry, spokojny i pe len miłości mąż i ojciec. A to rodzenie było naprawdę trudne, żmudne i ciężkie...
POLECAM !!! NAPRAWDĘ WARTO PRZECZYTAĆ !!!

O cz. 1 : "Głos na wietrze "
O cz.2 : "Echo w ciemności"


Rivers Francine : Jak świt poranka. Radom : Polwen, 2006, 584s.

czwartek, 29 marca 2012

"Echo w ciemności" Francine Rivers

To druga część trylogii "Znamię lwa".

Hadassa, Żydówka chrześcijanka, zwycięsko wychodzi z próby uratowania życia kosztem zaparcia się swojej wiary i zostaje skazana na męczeńską śmieć na arenie ku uciesze rzymskiej gawiedzi. Śmierć okrutna, bo ta maleńka młoda kobieta staje przeciwko sforze wygłodniałych lwów.Nie ma wątpliwości kto wygra tę potyczkę.
Tak  widzi Hadssanę, zakochany w niej, Markus Walerian,  brat Julii, która mimo całego oddania swojej niewolnicy, posyła ją na śmierć.
Markus nie potrafi wybaczyć siostrze tego nikczemnego czynu zrywa z nią wszelkie kontakty. 
Opuszcza Efez i wyrusza w drogę do Jerozolimy, aby odnaleźć Boga ukochanej, by zrozumieć i być w tych miejscach, gdzie dorastała.
Pamiętajmy, że jest to czas, gdy podróże trwały bardzo długo, a wyjeżdżający nie miał żadnego kontaktu z rodziną.
Markus wędruje rożnymi drogami, spotyka się z nienawiścią ciemiężonych Żydów. W końcu pada ofiarą rzezimieszków i porzucony, ciężko ranny czeka na śmierć w jakimś przydrożnym rowie. Od niechybnej śmierci ratuje go właśnie Żyd. Wiele uczą się od siebie nawzajem i o ironio to Markus - Rzymianin opowiada mu o Bogu Hadssany i to dzięki niemu gościnny gospodarz zostaje chrześcijaninem. Markus rusza w dalszą drogę i spotyka wielu ludzi, ale najważniejszy jest ten, który każe mu pójść do Jerozolimy u bram której ma spotkać innego człowieka....
Wracając do Hadssany. Stojącą ją spokojnie na arenie widzi wiele osób, wśród nich jest Aleksander Democedes Amandynus, młody adept sztuki lekarskiej. Czeka on cierpliwie na zakończenie widowiska, by móc zajrzeć do wnętrza człowieka zanim ten umrze. Okrutny sposób doskonalenia sztuki lekarskiej, jednak Rzymianom nie wolno było robić sekcji zwłok, bo spotkałaby ich kara bogów.
Aleksander zabiera ciężko ranną Hadssanę do swojego domu....
Czy dziewczyna przeżyje? Można się domyślić, że tak. 
Ale dlaczego drogi Julii Walerian i jej byłej niewolnicy znowu się skrzyżują i jakie będą tego skutki ???
Co się stanie z całą rodziną panów Hadssany ?

Książka jest piękna, ma w sobie bardzo dużo pozytywnej energii.Rivers piszę ja całym sercem i cała duszą. Siła wiary w Boga Hadssany jest wielka i zaraźliwa. Widzę tę małą czarnooką i czarnowłosą młodą kobietę, czuję jej uspokajający dotyk i słyszę cichy ciepły głos.Szkoda, że jest to postać fikcyjna. Trudno było mi się oderwać od książki, a gdy musiałam myślałam o niej cały czas.
Mimo takiego okrucieństwa starożytnych Rzymian siła wiary i spokoju jaki ona daje jest tak wielka, ze z książki bucha miłość, wiara i nadzieja.

O wcześniejszych losach bohaterów w "Głosie na wietrze" pisałam tu:

http://wwwmojblogmpoppins.blogspot.com/2012/03/gos-na-wietrze-francine-rivers.html

cz. 3 : "Jak świt poranka" topisana jest tu :

http://wwwmojblogmpoppins.blogspot.com/2012/04/jak-swit-poranka-francine-rivers.html


Rivers Francine : Echo w ciemności. Radom : POLWEN, 2006, 535s.