RSS
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wyzwanie czytelnicze. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wyzwanie czytelnicze. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 10 października 2011

Jak minął 7 paxdziernika 2011 ???

Jak Wam minęła sobota bez telewizora?
Pewnie wielu z Was stwierdziło, ze to bułka z masłem, bo telewizor dawno się już kurzy w kącie, albo jest popsuty lub wyleciał przez okno.
Sama należę do tej grupy, która ogląda program TV wybiórczo, ale oglądam.
W sobotę jednak podarowałam to sobie . Zrezygnowałam z prasowania ( a mam tego ogromnie dużo, bo niestety magazynuję), bo przy tej czynności, by nie umrzeć z nudów oglądam jakieś filmy.
Dzień upłynął mi na sprzątaniu, nadrabianiu tygodniowych zaległości, trzygodzinnym spacerze z kijkami i psem, a gdy już zapadła noc ( 18:30) zasiadłam do czytania i ... zjawili się goście.
Było miło i wesoło.

poniedziałek, 10 stycznia 2011

"Ekskluzywny macho" Tatiana Polakowa

Ta książka to moje pierwsze spotkanie z twórczością  Polakowej. Słyszałam i czytałam o niej różne recenzje, i te dobre, i te złe.Mówią o niej , że jest mieszanką Chandlera i Chmielewskiej. Fakt, że styl ma bardzo lekki, czytało mi się z przyjemnością, ale niestety nie śmiałam się do rozpuku, jak przy kryminałach Chmielewskiej. Porównania do Chandlera nie podejmuję się oceniać, ponieważ jego kryminały czytałam już straaaaaaaaasznie dawno i po prostu nie pamiętam.
Pewne podobieństwo widzę natomiast z Marininą. Styl pisania, bohaterka, snucie intrygi jest bardzo zbliżone.

Bohaterką jest  Olga Riazencewa, prawa ręka Dziadka, miejscowego decydenta, który trzęsie wszystkimi i wszystkim. Olgę poznajemy w chwili, gdy rozstała się z Dziadkiem osobiście i służbowo. Jest na "urlopie", wróciła z greckich wojaży i jak głosi plotka pije na umór. W plotce zazwyczaj jest ziarno prawdy. Olga owszem nie stroni od kieliszka, ale nie jest alkoholiczką.Olga jest samotną kobietą mającą tylko różne romanse m. in. z Dziadkiem. Mieszka z psem Saszką, któremu zdradza wszystkie swoje tajemnice i traktuje jak równorzędnego mieszkańca domu.Jest atrakcyjna, zgrabna i przepięknie opalona, co wzbudza powszechna zawiść w kobietach, które spotyka podczas wypełniania obowiązków ochroniarza biznesmena Piotra Safronowa.Do tej roboty namówił ja niegdysiejszy szef ochrony Dziadka, niejaki Lalin. 
Riazencewa, początkowo miała zadziałać jak czynnik psychiczny na Safronowa, który ma po prostu złe przeczucia. Wybrała się z biznesmenem i jego towarzystwem w weekendowy rejs po rzece na ekskluzywnym jachcie. Tam poznaje Annę, która patrzy na nią złym okiem i w końcu dochodzi do ostrego spięcia między kobietami. Riazencewa nie rozumie o co chodzi Annie i ta jej tego nigdy nie powie, bo tej samej nocy zostaje zamordowana. Pech chce, że Olga znajduje się najbliżej zwłok, gdy odkrywają je pozostali uczestnicy rejsu. Oczywiście jest pierwszą podejrzaną. Przesłuchania, śledztwo niczego nowego nie wnoszą. Olga jest trochę mniej podejrzana, nie siedzi w areszcie , tylko na własną rękę usiłuje dociec prawdy. Pomagają jej  w tym Lalin i milicjant Wieszniakow. Sprawa jest bardzo trudna, bo zaczynają ginąć inni uczestnicy rejsu.
 A wszystkie nitki, jakie zdołała uchwycić, prowadzą donikąd.
W powieści pojaia się sympatyczny gangster TT, który po ucieczce z aresztu ukrywa się w mieszkaniu ...
Olgi.Riazencewej. Po co? I jak to się stało, że ten, którego miedzy innymi podejrzewała ukrywa się u niej i za jej pozwoleniem? Tę tajemnicę trzeba poznać już samodzielnie.
Polakowa bardzo realistycznie przedstawia rosyjską rzeczywistość. Brudne, szare i ciemne ulice. Ludzie smutni, zagonieni, bardzo agresywny światek przestępczy,mafiosi, milicjanci z resztkami przyzwoitości etyki, wszechmogący politycy. A na dodatek potwierdza stereotypy myślowe o Rosjanach - oni tam wszyscy pija na umór sypiają każdy z każdym, bez względu na żony czy mężów.

Polakowa Tatiana : Ekskluzywny macho. Warszawa: Przedsiębiorstwo Wydawnicze Rzeczpospolita SA, 2008, 355s.

wtorek, 4 stycznia 2011

"Ukradziony sen" Aleksandra Marinina

"Piszę o życiu - o miłości, pracy, różnych drobnych sprawach, które składają się na codzienność. Używam sztafażu intrygi kryminalnej, bo tak mi jest najwygodniej. W moich książkach historie o morderstwach to dekoracje, w których rozgrywa się prawdziwa fabuła powieści" - powiedziała Marinina na spotkaniu z czytelnikami

"Ukradziony sen " jest jej pierwszą powieścią kryminalną, która ukazała ię w Polsce.
Bohaterką jest znana z innych powieści Anastazja Kamieńska analityk milicyjny. Tym razem Nastia musiała zamienić prace przy biurku na poszukiwania mordercy.Zamiast analizować dane i informacje dostarczane przez dochodzniówke, sama dochodziła prawdy. Dlaczego?
Otóż jej przełożony major Pączek nikomu poza nią nie ufa. W szeregach dochodzeniówki jest zdrajca.
Sprawa początkowo wydaje się prosta, wręcz banalna. Zostaje zmordowana atrakcyjna hostessa z pewnej firmy. Dziewczyna lubiła męskie towarzystwo, nie stroniła od kieliszka, potrafiła balować przez kilka dni. W pracy przymykano na to oko, bo potrafiła zjednać sobie kontrahentów.
Zastanawiające jest jednak to, ze Kamieńskiej ktoś bardzo przeszkadza w prowadzeniu śledztwa. Podczas dochodzenia okazuje się, że zamordowana dziewczyna miała od wielu lat koszmary senne, w których pojawiała się zakrwawiona ręka i zielony klucz wiolinowy. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, ze zamordowana usłyszała swój sen w radiu. Bała się, że ktoś na nią oddziałuje przez radio. 
Major Kamieńska trafia na książkę, której okładka przedstawia dokładnie obraz ze snu zamordowanej. Kamieńska uparcie dąży do prawdy, im bliżej jest rozwiązania tym więcej ludzi ginie. Dlaczego? Kto jest taki wszechwładny i wszechwiedzący ? W tej powieści wszyscy są podejrzani. Dlaczego uprowadzono córkę kolegi milicjanta, któremu Anastazja zawsze ufała? Czy zdrajca jest jeden, czy jest ich wielu?
Trzeba przyznać, że napięcie buduje Marinina wspaniale. Do tego realistyczne opisy Moskwy, sytuacji politycznej, zmian zachodzących w Rosji, powstających grup przestępczości zorganizowanej, czy zwykłych gangów.Po jednej stronie stoją rosnący w siłę i bogactwo przestępcy, a po drugiej są stróże prawa z Pietrowki - zmęczeni, źle opłacani. Nie stać ich na kupno własnego mieszkania, posłania dzieci do dobrej szkoły, czy wynajęcia opiekunki. Sytuacja jest kryminogenna i dlatego Kamieńska od początku do końca z narażeniem własnego życia rozwiązuje zagadkę sama. A kim jest morderca czytelnik dowiaduje się dosłownie w ostatnim zdaniu, tak było i ze mną :))

środa, 20 października 2010

"Koronacja czyli ostatni z Romanowów" Boris Akunin

Przeczytałam tę książkę jakieś trzy, cztery tygodnie temu, ale nie mogłam się zabrać do opisania jej, bo tak mnie pochłonęła praca, że na widok komputera ciemniało mi w oczach.
Literatura rosyjska jest mi prawie obca, poza sztandarowymi nazwiskami. Z Akuninem spotkałam się po raz pierwszy, ale chyba nie ostatni.
Pierwsze wrażenie - książka jest napisana bardzo ładnym stylem, piękny język literacki, fabuła rozbudowana, wielowątkowa.Postaci jest wiele i każda przedstawia inny charakter, wymaga innego spojrzenia i oceny.
Główny wątek - kryminalny. Tak jest to kryminał w całej swojej krasie, nie thriller, ale kryminał.
Akunin przenosi czytelnika do Moskwy w roku 1894, gdzie trwają przygotowania do koronacji cara Mikołaja II.
O tym co się wydarzyło opowiada sługa dworu  Afanasij Ziukin. Na początku powieści trudno było mi się przyzwyczaić to stylu snucia opowieści i jej języka, stylizowanego na XIX wiek, do tego rusycyzmy, z którymi ja tak nie koniecznie sobie radzę.
Podczas przygotowań do koronacji zostaje porwany najmłodszy syn Wielkiego Księcia Georgija Aleksandrowicza. Zbrodniarzem jest nikomu nie znany osobiście Lind., którego od wielu lat ściga Fandorin, niegdyś człowiek wysoko ustosunkowany, teraz detektyw amator. Fandorin wie, że Lind jest okrutnym mordercą, który swych ofiar nie pozostawia przy życiu.
Rozpoczyna się pojedynek, w grę wchodzi życie dziecka i bezcenny brylant, zdobiący carskie berło.Przestępca żąda w zamian za chłopczyka tej świętości carskiej - Orłowa, bez którego nie odbędzie się koronacja.
Akunin oprowadza czytelnika po Moskwie, po jej sławnych, zwykłych, mrocznych miejscach. Galeria postaci jest bardzo bogata, począwszy od carskiej rodziny, przez damy do towarzystwa, carskie kochanki, służących, po rzezimieszków, homoseksualistów .  Wszędzie tam szukamy Linda i jego kompanów. Do końca nie wiadomo kim on jest, czy odda dziecko żywe, a carski klejnot wróci na swoje miejsce. Bawi się świetnie podrzucając liściki z instrukcjami, strofując przeciwnika za złe wykonanie zadania, nakazuje rozkazuje, wyznacza spotkania i w końcu ucieka im sprzed nosa z dzieckiem ???
Dużą rolę odgrywa w pościgu na przestępcą sługa Afanasij Ziukin, który staje się prawą ręką Fandorina.Działają razem, ale nie wspólnie z carską policją. Doprowadza to do tego, że obaj są ścigani w Moskwie jako przestępcy. Ziukin to przymierze traktuje jako zło konieczne, bo bardzo mu się nie podoba sposób bycia Fandorina, jest z byt obcesowy, brak w nim szacunku dla rodziny carskiej. Poświęca się, aby uratować honor korony carskiej. Są tam dość śmieszne sytuacje, ale również i takie, które zmuszają do refleksji nad swobodą obyczajową naszych czasów.



piątek, 27 sierpnia 2010

Śmierć i trochę miłości" Aleksandra Marinina





 To moje pierwsze spotkanie z rosyjską autorką kryminałów, spowodowane wyzwaniem czytelniczym.
Spotkanie pierwsze, ale bardzo udane.Styl pisania Marininy, przedstawiania postaci bardzo mi się podobał. Nie ma w tej książce zbędnego chaosu, biegania, gonitw. Akcja toczy się wartko, ale bez  zbędnego pośpiechu. Bardzo przypadła mi do gustu główna bohaterka Anastazja Kamieńska, pracująca w milicji i łapiąca przestępców.Kobieta energiczna, pracoholiczka, bystra, inteligentna.
Akcja powieści zaczyna się w przeddzień ślubu Anastazji, wówczas to otrzymuje kartkę, na której drukowanymi literami jest napisane "NIE RÓB TEGO. POŻAŁUJESZ".
Kamieńska, która ma na co dzień do czynienie z przestępcami oddaje list do analizy w dochodzeniówce. Następnego dnia bierze ślub w urzędzie i tam niemalże na jej oczach zostaje zamordowana inna panna młoda.
Śledztwo prowadzone jest wielotorowo, gdy okazuje się, że takich liścików było więcej.
Podejrzanych jest parę osób, które miały powód, aby zamordować pannę młodą, tylko pytanie którą.Czy ta to była właściwa ofiara, czy przypadek, pomyłka. A może miała zginąć Anastazja?

Wokół milicjantki krąży wiele osób. Są koledzy, jest przypadkowy fotograf, którego zdjęcia bardzo pomagają w prowadzeniu śledztwa, są przestępcy.
Marinina buduje napięcie i czyta się powieść bardzo przyjemnie. Nawet mi nie przeszkadzało, że szybko odgadłam kto jest mordercą