RSS

niedziela, 30 sierpnia 2015

"Nadzieja" Katarzyna Michalak

W życiu wszystko zdarzyć się jeszcze może...
Lilianę poznajemy w momencie, gdy do rzeki wrzuca laptopa, komórkę, dokumenty. Zaciera ślady ucieka przed kim? Zostawia sobie drugi telefon, którego numer zna tylko jedna osoba - Aleksiej.Mężczyzna, którego kiedyś ogromnie skrzywdziła.
Mała Lilka Borowa dorastała bez matki mając ojca pijaka i macochę, która hołubiła własną córkę. Aleksieja poznała, gdy ten spadł z konia i bardzo się poturbował. Ciotka, która wychowywała chłopca była dla dziewczynki namiastką matki. To tu znalazła ciepło, przyjaźń i schronienie. Dzieci bardzo się polubiły, z czasem przerodziło się to w prawdziwą przyjaźń i miłość. Wydawałoby się, że naturalną kolejnością rzeczy będzie dalsze wspólne życie. Jednak życie jest pełne niespodzianek, a trudne dzieciństwo odbija się  niczym czkawka w dorosłym życiu. Co doprowadziło Lilianę na skraj rozpaczy i desperacką ucieczkę? Co dzieje się z Aleksem i czy miłość jest rzeczywiście tak silna, by po tylu zadanych ranach mógł wybaczyć dziewczynie?
W powieść czytelnik zanurza się cały. Czyta się dosłownie jednym tchem, bo język jakim autorka opisuje ludzkie dramaty, problemy niestety obecne w naszej rzeczywistości, jest językiem prostym, ale pięknym. Bez udziwnień, rozwlekłości. Każde napisane słowo ma swoja wagę i miejsce. Nie ma ich dużo ( o czym świadczy objętość książki), ale każde jest celne.
"Nadzieja" to pierwszy tom serii "Z czarnym kotem".
POLECAM !!!

Michalak Katarzyna : Nadzieja. Poznań : Wydaw. Termedia,2012, 262s.

czwartek, 28 maja 2015

"Czarne skrzydła" Sue Monk Kidd

Ameryka, kraj mlekiem i miodem płynący. Kraj wolnych, szczęśliwych ludzi, gdzie ponad wszystko przestrzega się praw człowieka.
XIX wiek, w którym osadzona jest fabuła powieści to hańbiący okres w życiu Ameryki, bo powiedzieć "wstyd" to za mało jeśli chodzi o niewolnictwo. To największa hańba ludzkości. 
Bohaterkami książki są dwie kobiety Sarah, jedno z dziesięciorga dzieci sędziego Sądu Najwyższego i Szelma, czarnoskóra niewolnica.
Sara na jedenaste urodziny otrzymuje osobliwy prezent, owinięta w kolorowe wstążki małą niewolnicę, właśnie Szelmę zwaną Hettą.Dziewczynka nie chce przyjąć prezentu, lecz rodzice nie chcą o tym słyszeć. Pod osłoną nocy kopiuje więc pismo ojca, w którym uwalnia Szelmę. Ktoś jednak podarł ten dokument.
Sarah jest inna od wszystkich pozostałych dzieci państwa Grimke'. Marzy o rzeczy niemożliwej w tamtych czasach, chciałaby zostać prawnikiem. Jej bunt przeciwko okrutnemu traktowaniu przez matkę kilkunastu niewolników pracujących w ich gospodarstwie przysparza pani Grimke' wiele kłopotów. Dziewczyna będąc światkiem chłosty przestaje mówić na parę miesięcy, a gdy mowa powraca okazuje się, że Sara bardzo się jąka.
Sarah wyrasta na zbuntowaną, wg ówczesnych standardów, kobietę. Marzy o zniesieniu niewolnictwa, o nadaniu praw obywatelskich czarnoskórym. Szelma wychowywana przez swoją matkę buntowniczkę również marzy o wolności. Obie dziewczynki bardzo się ze sobą zaprzyjaźniają. Sarah uczy ją czytać i pisać, co z gruntu było zabronione. Obie ponoszą dotkliwą karę. To jednak nie osłabia ducha walki.
Gdy Sarah wyjeżdża z rodzinnego Południe do Ameryki Północnej i zostaje kwakierką, Hetty zostaje na gospodarstwie z innymi niewolnikami znosi upokorzenia ze strony pani Grimke' i innych białych.
Obie jednak marzą o wolnosci dla Szelmy. Czy im się uda tego dokonać ?
W powieści jest podwójna narracja. Wydarzenia widzimy patrząc okiem Sarah i Hetty - Szelmy. Przeżycia obu dają pełny obraz tych trudnych czasów. W czasie, gdy Sarah walczy z niewolnictwem przemawiając do ludzi mieszkająch na północy, Hetta przystępuje do spisku, który ma doprowadzić do buntu niewolników. Gdy Sarah rezygnuje z miłości na rzecz sprawy, Szelma szyje suknie dla pani, ponosi straszliwą kare za swoje zbuntowanie.
Cały obraz dopełniają tradycyjne obrzędy niewolników, które zapamiętali ze swojego kraju, które pielęgnują, by pamiętać, że kiedyś byli wolnymi ludźmi. 
Atutem książki są żywe, pełnokrwiste postaci. Zadufani w sobie biali, którzy uważają siebie za panów świata i myślący, czujący, kochający siebie nawzajem niewolnicy. Oni ponad wszystko pragną wolności. I jak powiedziała matka Szelmy " uciekniemy, albo umrzemy", są gotowi na wszystko. 
Tytułowe "Czarne skrzydła", tylko tego pragną i dzięki temu wewnętrznie czuli się wolni na długo przed faktycznym zniesieniem niewolnictwa.
Polecam książkę, podobnie jak przepiękne "Sekretne życie pszczół" 

Kidd Sue Monk : Czarne skrzydła. Kraków : Wydawnictwo Literackie, 2014, 486s.

poniedziałek, 25 maja 2015

"Czerwone liście" Paullina Simons

Bardzo lubię czytać książki Paulliny Somons. Swoją przygodę zaczęłam oczywiście od "Jeźdźca miedzianego" i tak podążam za jej powieściami.
"Czerwone liście" to podobno pierwsze jej dzieło, bardzo różni się od pozostałych.
Składa się z dwóch części, których bohaterami są zaprzyjaźnieni ze sobą  studenci : Kristina Kim, Frankie Absalom, Jim Shaw i Conni Tobias. Studiują, pracują i bardzo często spędzają razem czas. Oprócz tego tworzą dwie zakochane ? w sobie pary. Kristina Kim jest najlepszą zawodniczką uczelnianej drużyny koszykówki. Jest piękna, nosi długie czerwone paznokcie i jest odporna na zimno do tego stopnia, że w najgorsze mrozy ubiera się bardzo lekko.W wolnym czasie opiekuje się nieletnimi przyszłymi matkami przebywającymi w stworzonym dla nich domu "Czerwone liście". Jim Shaw, chłopak Kristiny, jest bardzo ambitny, zdobywa uczelniane punkty potrzebne do stypendium, zajmuje się redagowaniem artykułów naukowych. Natomiast drugą parę tworzą Frankie i Conni. Dziewczyna jest bardzo zazdrosna o Franka, którego kocha nad życie, a ten często znika jej z oczu, ma tajemnice i po prostu ja okłamuje.
Stosunki panujące wśród bohaterów są dziwne, a właściwie mocno toksyczne. 
Każdy kocha każdego, mówią o wielkiej przyjaźni, ale czy tak jest na pewno ?
Pewnego dnia w okolicach akademików zostaje znalezione nagie ciało dziewczyny w nowych czarnych butach.To Kristina. Ofiara zamarzła, tylko dlaczego w tak ruchliwym miejscu leżała prze prawie dwa tygodnie.
W świat przyjaciół wkracza detektyw  O’Malley. Dochodzenie, przesłuchania, poszukiwania światków, a wreszcie zagłębianie się w przeszłość bohaterów. Wiele mjest zagadek, podejrzanych trzech. Kto zabił?
Jak już pisałam powieść składa się z dwóch części, z czego najtrudniej było mi się przebić przez pierwszą. Czytałam, a właściwie brnęłam w powieść czekając na zbrodnię. Dostałam za to bardzo dużą dawkę sprzecznych ze sobą emocji, w których górę wzięła destrukcja. Każdy z bohaterów ma w sobie coś destrukcyjnego, a najbardziej zamordowana dziewczyna, która igra ze śmiercią, przyjaźnią i miłością. Jest tak zakręcona, że stawało się to momentami nie do przyjęcia. Wkurzałam się na nią, właściwie na nich wszystkich.
Powieść Simons nie jest typowym kryminałem. Powiedziałabym, że to raczej obyczajowe studium psychologiczne postaci, może nie doskonałe, ale jednak jest. 
Na pewno mogę stwierdzić, że późniejsze powieści autorki są zdecydowanie lepsze, ale czasu spędzonego z "Czerwonymi liśćmi" nie uważam za stracony.

Simons Paullina : Czerwone liście. Warszawa : "Świat Książki", 2014, 399s.


niedziela, 10 maja 2015

"Pieśń Jedwabnego Szlaku" Mingmei Yip

Po lekturze "Płatków z nieba" i Pawilonu Kwiatu Brzoskwini" tej autorki przyszedł czas na Jedwabny Szlak. Bardzo mnie ciekawiło jaka tym razem historie ma do opowiedzenia Mingmei Yip, rodowita Chinka, mieszkająca od ponad dwudziestu lat w Stanach Zjednoczonych.
"Jedwabny Szlak" - dawna droga handlowa łącząca Chiny z Europą i Bliskim Wschodem. Szlak miał długość ok. 12 tys. km
Lily Lin ma prawie trzydzieści lat, mieszka w Nowym Jorku, gdzie wynajmuje nędzne mieszkanko. Skończyła studia, pracuje jako kelnerka i ma zamiar zostać pisarka. Zaczęła nawet pisać swoja pierwszą powieść, ale jest to dopiero początek tej żmudnej i niedającej gwarancji sukcesu drogi. Lily jest sama na świecie, rodzice zmarli, a nigdy nie poznała swoich dziadków czy innych członków rodziny. Jakież jest jej zdumienie, gdy któregoś dnia otrzymuje informacje, że dotychczas nieznana jej ciotka chce przekazać dziewczynie fortunę w postaci 3 mln dolarów.Pod pewnymi warunkami. Dziewczyna ma przemierzyć Jedwabny Szlak i wykonać skrzętnie zadania podane przez ciotkę.
Ta podróż w nieznane budzi obawy, ze to wielkie oszustwo, ze nie wiadomo czego tak naprawdę chce ciotka, jeśli to w ogóle jest ciotka. Lily jest dziewczyna uwielbiającą przygody, wyzwania, a do tego trudna sytuacja materialna i wizja posiadania fortuny skłaniają ja do powiedzenia TAK przygodzie.
Wyrusza w nieznane korzystając z zaliczki na poczet wszelkich wydatków.
Lecimy z nią z Nowego Jorku do Xian - dawnej stolicy Chin, skąd wyrusza na Jedwabny Szlak. Polecenia są przedziwne, jednak Lily jest tak zdeterminowana, że wykonuje jedno po drugim, chociaż wykonanie niektórych jest na granicy prawa. Zeskrobuje więc trochę gliny z wojownika Terakotowej Armii, eksponatu pilnie strzeżonego w muzeum, wdrapuje się do klasztoru położonego na wysokiej górze, by tam uwieść mnicha i zdobyć skarby. 
Poznaje dwudziestoletniego Amerykanina, który zakochuje się w niej bez pamięci, przez jakiś czas podróżuje z nim, łamie przy okazji kilka męskich serc,naraża własne i cudze życie na szwank. Jenak duchy przodków czuwają nad nią i ... dziewczyna wędruje dalej każdego dnia zbliżając się do nagrody.
Ta podróż po Jedwabnym Szlaku, drogach przeszłości jej rodziny to podróż nie tylko sama w sobie, odbywana w określonym celu, to podróż wgłąb siebie, własnej osobowości, pragnień i marzeń. To nabywanie doświadczenia, ale i refleksji nad własnymi wyborami, decyzjami. To poznanie czym naprawdę jest miłość, przyjaźń, dobro, poświęcenie. To w końcu doskonalenie umiejętności prawdziwego odróżniania dobra od zła.
Autorka prowadzi czytelnika po trudnych drogach prowincji Chin, pokazuje proste, ale jakże ciężkie życie prostego Chińczyka. Kulturę, historię tego ogromnego kraju poznajemy mimochodem. Dla mnie jest ona w pewnym sensie magiczna.
Polecam bardzo . 
 

piątek, 27 lutego 2015

"Niewinny" Harlan Coben

Czy zastanawialiście się kiedyś nad reakcją ludzi na człowieka z przeszłością, więzienną przeszłością? Ja jestem typowym przykładem. Jestem przekonana, ze jak większość ludzi obawiałabym się takiego osobnika. Dlaczego? Bo nie wierzę, że więzienia są pełne niewinnych ludzi.
Za to wierzę, że przyszłość człowieka może ukształtować przypadek, zły moment, złe miejsce, w ktorym sie znalazł. 
Tak było z Mattem Hunterem, studentem prawa, który znalazł sie w samym środku niespowodowanej przez siebie bójki. Zginął młody człowiek i Matt przez długie lata odpokutował winy w więzieniu. Nieumyślne spowodowanie śmierci przyczyniło się do zrujnowania marzeń i planów bohatera powieści. Po wyjściu z więzienia pomocna dłoń podaje mu brat, wziety prawnik. Tylko dzieki niemu Matt moze pracować w kancelarii adwokackiej jako szeregowy pracownik.Los usmiecha sie jeszcze bardziej i mężczyzna zakochuje się , zakłada rodzinę i czeka na narodziny pierworodnego dziecka. Wszystko się dobrze układa do momentu, gdy małżonkowie kupują telefony komórkowe z funkcją wideo.
Gdy Oliwia, żona Matta, służbowo wyjeżdża z miasta, ten dostaje na nową komórkę film, który zwala go z nóg - widzi żonę w intymnej sytuacji z jakimś obcym mężczyzną w pokoju hotelowym.
Matt kocha Oliwię, ufa jej, ale ... Na szczęście to "ale " trwa krótko, Matt musi dotrzeć do prawdy. Nie pomaga mu w tym więzienna przeszłość. Jako były skazany staje się policyjnym celem, bo kto raz zrobił coś złego, ten to powtórzy, albo nikt nie wychodzi z więzienia takim samym człowiekiem. Takie stereotypy powoduja, ze mężczyzna musi stać się zbiegiem, aby rozwikłać zagadkę i dowieść swojej niewinności.
Powieść, jak to u Cobena, trzyma w napięciu od niemal pierwszej strony. Wiele watków, wiele napięcia, zagmatwania. Wiele razy myślałam, że rozwiązałam zagadkę, jednak nic tu nie jest takie proste i oczywiste. Bohaterowie nie są takimi jak mnie się wydawało, każdy ma jakąś tajemnicę, każdy walczył o życie. W pewnym momencie widziałam same ofiary, ale nie mogłam znaleźć tego złego.A on tam był. Wyprowadził mnie w pole Coben z kretesem, a zakończenie to już po prostu majstersztyk.

Coben Harlan : Niewinny. Warszawa : Albatros, 2006, 415s.

"Ostrożnie z marzeniami" Jeffrey Archer

Powieść przeczytałam jakiś czas temu. Czekałam na nią długo i niestety czas czytania przypadł na trochę niekorzystny okres w moim życiu. Liczyłam nawet na to, ze pomoże mi ona oderwać się od kołaczących myśli, ale niestety... ucierpiała tylko przyjemność czytania.
Archer należny do moich ulubionych autorów, a z bohaterami " Kronik Cliftonów" zżyłam się bardzo. Szkoda, ze autor każe tak długo czekać, bo niestety pamięć jest ulotna. Na szczęście mam bloga. Okazał się bardzo pomocnym wspomagaczem mojej dziurawej pamięci.
W poprzednim tomie " Sekret pilnie strzeżony" zostawiłam bohaterów w bardzo napiętej sytuacji. Syn Cliftonów miał wypadek i nie wiadomo było czy go przeżył.
Nie jest już tajemnicą, że zginął ktoś inny - przyjaciel Sebastiana, syn wpływowego gangstera don Pedra Martineza, który postanawia zemścić się na całej rodzinie Sebastiana. W tym celu wprowadza swojego człowieka do rady nadzorczej rodzinnej firmy Barringtonów. Emma Clifton, matka Sebastiana, pretenduje właśnie do objęcia stanowiska prezesa firmy. 
Sytuacja firmy jest na tyle stabilna, ze rada nadzorcza i akcjonariusze podejmują decyzje o budowie luksusowego statku pasażerskiego. Przedsięwzięcie nosi w sobie pewne ryzyko, które może doprowadzić firmę do bankructwa, ale z drugiej strony możne dać jej wielkie zyski.Martinez sabotuje budowę statku, co powoduje rezygnację ze sprawowania funkcji prezesa przez
Rossa Buchana.
W gronie rodzinnym kwitnie szczęście i miłość. Do czasu... 
Jak to u Archera bywa mnóstwo postaci, wątków. Tom czwarty zdominował do Pedro Martinez i jego synowie, którzy w sposób bezwzględny i okrutny pozbywają się nieprzyjaciół. Nie przeszkodziły im nawet działania pułkownika Scotta-Hopkinsa i jego jednostki specjalnej. Na scenę wkracza kilka kolejnych postaci, które mieszają złoczyńcom  szyki, jak nowa żona majora Fishera czy Cedric Hardcastle.
Mimo takiego zagęszczenia zła i obaw o losy naszych bohaterów, czytając wierzymy, że dobro zwycięży.
Jaki będzie wynik wojny dobro - zło jeszcze nie wiadomo, bo znowu zostawiamy ich bardzo trudnej i niepewnej sytuacji. I chociaż tym "złym" już wymierzono częściową karę, to końcowy efekt jest nadal niepewny.
Powieść oczywiście trzyma w napięciu, czyta się bardzo dobrze. Nadal uważam, ze Jeffrey Archer zasługuje na miano mistrza powieści o zabarwieniu sensacyjnym.
 O poprzednich tomach "Kronik Cliftonów" można przeczytać klikając na obrazki

      http://wwwmojblogmpoppins.blogspot.com/2014/01/sekret-najpilniej-strzezony-jeffrey.html
   

Archer Jeffrey : Ostrożnie z marzeniami.Warszawa : Rebis, 2014, 416s.

wtorek, 3 lutego 2015

"Ciemno, prawie noc" Joanna Bator

Nagroda Nike 2013,
a ja mam mieszane uczucia, odczucia i tak naprawdę nie mogę powiedzieć, że ta książka mi się podobała, ale również nie mogę temu zaprzeczyć.
Chciałam ją parę razy odłożyć, jednak wróciłam i doczytałam do końca.
Cóż, pewnie spodziewałam się kryminału z ofiarami ( które tu są w postaci zaginionych dzieci), zbrodniarza, którego podsunie mi narratorka, a ja będę zgadywać. Dobrze czy źle, ale w każdym razie spróbuje. Niestety wątek kryminalny jest do bólu okrojony i bardzo łatwo można przewidzieć kim jest złoczyńca. Tak więc nie ma zaskoczenia.
W powieści występuje wiele postaci, każda z nich ma swoje przeżycia, a czytelnik poznaje kolejno losy głównej bohaterki Alicji Tabor, jej sąsiada, bibliotekarki Celestyny, rodzin zaginionych dzieci, nawet misia z NRD.
Akcja  toczy się w Wałbrzychu u podnóża zamku Książ, który wraz ze swoją ostatnią właścicielką księżną Daisy odgrywa w powieści niebagatelną rolę. Alicja Tabor wraca w rodzinne strony, aby napisać reportaż o zaginionych dzieciach.
Chciałoby sie powiedzieć, że jest to podróż sentymentalna, ale przeczy temu obraz Wałbrzycha, jaki przedstawiła bohaterka na początku powieści. Jest to miasto zacofane, obarczona nawiedzonymi dewotkami, które poszukują proroka, miasto meneli, alkoholików i samych wykolejeńców. Lepiej to miejsce omijać z daleka. 
Sama bohaterka pochodzi z równie dziwnej rodziny, jak inni mieszkańcy tego miasta. Ojciec, były nauczyciel historii, opętany chęcią znalezienia skarbu, zaniedbuje córki. Matka, sadystka w końcu wylądowała w zakładzie psychiatrycznym. Alicją opiekowała się starsza siostra, piękna Ewa, która targnęła się na swoje życie.
Jest w tej powieści mrocznie, ponuro, smutno, z drugiej strony baśniowo, marzycielsko, tajemniczo.
Jest zło, które obrazują "kotojady", ale również dobro w postaci wszystkich "kociar", zjawiających się nie wiadomo skąd, ale zawsze tam, gdzie sa potrzebne. To takie postacie z bajek, przeciwaga zla, które mimo wszystko nie powinno zwyciężyć.
Powieść ta jest trudna w odbiorze, potęguje to specyficzny język. Słowotok, zlepek pojedynczych słów czasami zupełnie zniechęca do czytania. Zresztą można te strony pominąć bez szkody dla fabuły. Na pewno jest to zabieg literacki, tylko nie wiem czy niezbędny. Zbyt wiele opowiedzianych historii zaciemnia powieść,  a chyba nie o to chodziło.

Bator Joanna : Ciemno, prawie noc.Warszawa : W.A.B., 2012,530s.